Sparmatseto
Βιβλίο Πρόσωπα

Η αληθινή ιστορία πίσω από τα παραμύθια | Η Χιονάτη και οι 7 νάνοι

Τα παραμύθια είναι κύριες αφηγήσεις με δόσεις μαγείας και υπερφυσικού που τις αφηγούνται κυρίως οι μεγάλοι στα μικρά παιδιά τα οποία υποσυνείδητα θυμούνται τα μηνύματά τους καθώς μεγαλώνουν  και αναγκάζονται να αντιμετωπίσουν τις πραγματικές αδικίες και αντιφάσεις στη ζωή τους. Ορισμένα παραμύθια βασίζονται σε μύθους που ενσωματώνουν μια πνευματική πίστη στον πολιτισμό από τον οποίο προέρχονται και προορίζονταν στο να μιμούνται την αλήθεια ή αληθινά περιστατικά.

Πολλά παραμύθια  και μύθοι κρύβουν από πίσω τους κάποιες εκδοχές δυσάρεστων ιστορικών γεγονότων. Αυτές οι πιο σκοτεινές ιστορίες μπορεί να είναι πολύ τρομακτικές για τα μικρά παιδιά ακόμα και για μερικούς ενήλικες! Η τρομακτική τους προέλευση, η οποία συχνά περιλαμβάνει βιασμούς, αιμομιξίες, βασανιστήρια, κανιβαλισμούς και άλλα τρομακτικά γεγονότα, ξεχειλίζουν από στοιχεία εκλεπτυσμένης και βάναυσης ηθικής. Οι εικόνες τους δεν μπορούν να διαλυθούν εύκολα στο μυαλό και τα μαθήματά τους απέναντι μας είναι πιο δυνατά και έντονα από τα σημερινά, αβλαβή παραμυθοκαρτούν της δημόσιας τηλεόρασης.

Στις αρχές του 1800 τα αδέρφια Jacob και Wilhelm Grimm συνέλεξαν ιστορίες που απεικόνιζαν την απρόβλεπτη και συχνά αδιάφορη ζωή που ζούσαν οι γείτονες τους, αποφασισμένοι όμως να διατηρήσουν τη γερμανική προφορική ιστορία την προσάρμοσαν πάνω στη λαογραφία της περιοχής τους. Η πρώτη συλλογή ιστοριών βασίστηκε σε πραγματικά φρικιαστικά γεγονότα. Ωστόσο έπρεπε να παρέχουν ελαφρύτερες ερμηνείες αυτών των πραγματικών περιστατικών προκειμένου να πουλήσουν βιβλία σε όλες τις ηλικίες και πολύ περισσότερο σε μικρά παιδιά παίρνοντας στοιχεία και επιρροές σε  προηγούμενα παραμύθια, ιδιαίτερα σ’ αυτά του Charles Perrault. Ήδη από τον 17ο αιώνα, αυτός ο Γάλλος που θεωρείται πατέρας των παραμυθιών, δημιούργησε μερικές από τις πιο φανταστικές και ευχάριστες ιστορίες που ειπώθηκαν ποτέ.

Τα παραμύθια λοιπόν είναι σκοτεινά, αν όχι όλα τότε σίγουρα κάποια απ’ αυτά και αξίζει να μελετήσουμε την όχι και τόσο ευχάριστη πραγματικότητα που κρύβεται πίσω απ’ αυτά.

Μέρος 1ο

Η Χιονάτη κι οι επτά νάνοι

Το παραμύθι βασίζεται στην τραγική ζωή της Μαργκαρέθα φον Βάλντεκ (Margarete von Waldeck), μιας Βαυαρής ευγενούς του 16ου αιώνα.  Ήταν κόρη του Φιλίππου Β ‘του Waldeck-Wildungen (1493-1574) και της Margarete of Ostfriesland (1500-1537).

Γεννήθηκε το 1533 και έζησε στη γραφική πόλη Wildungen – στη βορειοδυτική Γερμανία. Ήταν η δεύτερη κόρη του ζευγαριού και η μητέρα της πέθανε όταν αυτή ήταν μόλις τεσσάρων ετών.

Από ένα πορτρέτο της Margarete που διασώθηκε ως τις μέρες μας αποκαλύπτει την εξωπραγματική ομορφιά της. Φορώντας ένα πανέμορφο φόρεμα, το κοκκινομάλλικο κορίτσι με ένα αλαβάστρινο πρόσωπο έμοιαζε με πριγκίπισσα έτσι ροδόλευκη που ήταν.

Margarete von Waldeck (1533-1554)

Στην οικογένεια της ανήκαν αρκετά ορυχεία χαλκού στους λόφους του Waldeck. Ιδιοκτήτης ήταν ο πατέρας της και μετά τον θάνατο του ο αδερφός της. Στα ορυχεία, όπως συνέβαινε και αλλού στην Ευρώπη, η πλειονότητα των ανθρακωρύχων ήταν παιδιά. Οι χώροι ανίχνευσης και εργασίας ήταν συχνά τόσο μικροί που μόνο τα παιδιά μπορούσαν να χωρέσουν. Λόγω της εργασίας και των κακουχιών είχαν παραμορφωθεί τόσο σοβαρά έτσι ώστε συχνά να αναφέρονται ως νάνοι.

Μετά το θάνατο της μητέρας της, ο πατέρας της παντρεύτηκε ξανά. Η νέα του σύζυγος ονομαζόταν Katharina von Hatzfeld και ήταν επίσης ευγενής. Τα γεγονότα σχετικά με τη μεταξύ τους σχέση τους χάνονται από νωρίς μιας και όταν ήταν 16 ετών ο πατέρας της την έστειλε στο Wildungen, στις Βρυξέλλες, όπου γνωρίστηκε και ερωτεύτηκε το διάδοχο του ισπανικού θρόνου Φιλίππου Β΄.

Βέβαια, ο γάμος του Ισπανού πρίγκιπα με μια κόμισσα από τη Γερμανία δεν θα μπορούσε να αποφέρει κανένα πολιτικό πλεονέκτημα για τη βασιλική οικογένεια της Ισπανίας, γράφει ο Andrea Cefalo συγγραφέας του βιβλίου «The Fairytale Keeper», με αποτέλεσμα να δρομολογηθεί ο… θάνατός της.

Σύμφωνα με τον Sander, η Margarete δηλητηριάστηκε από την ισπανική, μυστική αστυνομία προκειμένου να αποφευχθεί ένας ενδεχόμενος γάμος της με το μελλοντικό βασιλιά.

Παρότι θεωρείται απίθανο να δηλητηριάστηκε με τη βοήθεια ενός μήλου, η πρακτική αυτή ήταν γνωστή στο Wildungen, όπου ένας άντρας δηλητηρίαζε τα μήλα για να μην του τα κλέβουν τα παιδιά.

Όταν έγραψε την τελευταία διαθήκη της, όχι πολύ καιρό μετά την αρρώστα της το χειρόγραφο της φαινόταν αλλοπρόσαλλο σαν από το χέρι ενός ανθρώπου που έτρεμε από φόβο κάτι που ταιριάζει – το τρέμουλο –  με το σύμπτωμα της δηλητηρίασης.

Όποια και αν ήταν η ασθένειά της, η Margarete von Waldeck πέθανε το 1554.

Ήταν μόλις 21 ετών.

Σχετικά άρθρα

Το πραγματικό ανάστημα του Κωστή Παλαμά: μιλούν τρεις σύγχρονοι ιστορικοί της λογοτεχνίας

Κουήρ Πολιτική / Δημόσια Μνήμη | 30 κείμενα για τον Ζακ από την Ανοικτή Βιβλιοθήκη

Βασίλειος Μακέδος

“Δεν είμαι πριγκίπισσα!” | Κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Books with Shoes το παιδικό βιβλίο της Βίκυς Σγουρέλλη

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X