Sparmatseto
Αφιερώματα Πρόσωπα

Κική Δημουλά | Αντίο στην ποιητική φωνή της σύγχρονης Ελλάδας

 

Κική Δημουλά | Πέθανε στις 22/02/20 σε ηλικία 89 ετών η μεγάλη ποιήτρια Κική Δημουλά.

Αφήνοντας σε όλους μας την πνευματική της παρακαταθήκη η Κική Δημουλά αποτέλεσε την ποιήτρια που ενσάρκωνε την πνευματικότητα της σύγχρονης Ελλάδας.

 

Κική Δημουλά Βιογραφία

Από την ηλεκτρονική βάση biblionet

Η Κική Δημουλά γεννήθηκε το 1931 στην Αθήνα. Εργάστηκε στην Τράπεζα της Ελλάδος επί είκοσι πέντε χρόνια, το διάστημα 1949-1974. Στα γράμματα εμφανίστηκε το 1952 με την ποιητική συλλογή “Ποιήματα” που μετά από λίγο απέσυρε η ίδια από την κυκλοφορία. Παντρεύτηκε τον ποιητή Άθω Δημουλά, το 1954, και απέκτησε μαζί του δύο παιδιά. Έχει εκδώσει δεκατέσσερις ποιητικές συλλογές (“Έρεβος”, 1956, “Ερήμην”, 1958, “Επί τα ίχνη”, 1963, “Το λίγο του κόσμου”, 1971, “Το τελευταίο σώμα μου”, 1981, “Χαίρε ποτέ”, 1988, “Η εφηβεία της λήθης”, 1994, “Ενός λεπτού μαζί”, 1998, “Ήχος απομακρύνσεων”, 2001, “Χλόη θερμοκηπίου”, 2005, “Μεταφερθήκαμε παραπλεύρως”, 2007, “Συνάντηση”, 2007, “Πέρασα”, 2010, “Τα εύρετρα”, 2010). Οι επτά πρώτες συλλογές συγκεντρώνονται στην έκδοση “Ποιήματα” (1998, 6η έκδοση 2005). Μέρος του έργου της έχει μεταφραστεί στα γαλλικά, αγγλικά, γερμανικά, ισπανικά, ιταλικά και σουηδικά.

 

Βραβεία – Διακρίσεις

  • 1972, Β΄ κρατικό Βραβείο Ποίησης, για τη συλλογή: “Το λίγο του κόσμου”.
  • 1989, Α΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης, για τη συλλογή “Χαίρε ποτέ”.
  • 1995, Βραβείο Κώστα και Ελένης Ουράνη (Ακαδημία Αθηνών), για τη συλλογή: “Η εφηβεία της λήθης”.
  • 2001, Αριστείο των Γραμμάτων της Ακαδημίας Αθηνών, για το σύνολο του έργου της.
  • 2002, τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
  • 2009, Ευρωπαϊκό Βραβείο Λογοτεχνίας (Prix Europeen de Litterature – Rencontres Europeennes de Litterature, Στρασβούργο)
  • 2010, Μεγάλο Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου της.

 

Με την ευκαιρία της εκλογής της στην Ακαδημία Αθηνών -η τρίτη γυναίκα στην ιστορία της Ακαδημίας-, η ποιήτρια είπε σε συνέντευξή της στην Όλγα Μπακομάρου (“Ελευθεροτυπία”, 16.3.2002): “Έβαλα (υποψηφιότητα), πρώτον βέβαια, για λόγους που δεν ομολογούνται. Και μετά: ίσως για να ικανοποιήσω μια καθυστερημένη φιλομάθεια. Ίσως για να βρω μια ειρηνικότερη και επομένως ασφαλέστερη στέγη για το μετέωρο και ευάλωτο είδος του λόγου που υπηρετώ. Ίσως ακόμα με την ελπίδα ότι αυτό το είδος αποδειχτεί ευρύτερα και σταθερότερα χρήσιμο από όσο ασταθώς χρησιμεύει σε μένα. Ενδεχομένως να νοστάλγησα και την πειθαρχία. Να νοστάλγησα την περικοπή του ελεύθερου χρόνου, που σε μένα τουλάχιστον προσφέρει αρκετήν αταξία. […]”

 

 

Τίτλοι στη βάση Βιβλιονέτ

  • (2016) Άνω τελεία, Ίκαρος
  • (2016) Συλλεκτικό ημερολόγιο 2017, Φαίνετ’ απ’ τη ζωή μου ζωή πέρασε κάποτε, Άγκυρα
  • (2014) Human and More than Human: The Problematics of Lyric Poetry, Ancient and Modern, Ίδρυμα Κώστα και Ελένης Ουράνη
  • (2014) Δημόσιος καιρός, Ίκαρος
  • (2013) Μεταφερθήκαμε παραπλεύρως, Ίκαρος
  • (2012) Έρανος σκέψεων για την ανέγερση τίτλου υπέρ της αστέγου αυτής ομιλίας, Ίκαρος
  • (2012) Ο φιλοπαίγμων μύθος, Ίκαρος
  • (2012) Πέρασα, Ίκαρος
  • (2011) Εκτός σχεδίου, Ίκαρος
  • (2011) Τα εύρετρα, Ίκαρος
  • (2010) Πέρασα, Ίκαρος
  • (2010) Τα εύρετρα, Ίκαρος
  • (2009) Έρανος σκέψεων για την ανέγερση τίτλου υπέρ της αστέγου αυτής ομιλίας, Ίκαρος
  • (2007) Συνάντηση, Ίκαρος
  • (2005) Εκτός σχεδίου, Ίκαρος
  • (2005) Ήχος απομακρύνσεων, Ίκαρος
  • (2005) Ποιήματα, Ίκαρος
  • (2005) Χλόη θερμοκηπίου, Ίκαρος
  • (2003) Ο φιλοπαίγμων μύθος, Ίκαρος
  • (1998) Ενός λεπτού μαζί, Ίκαρος
  • (1998) Το τελευταίο σώμα μου, Στιγμή
  • (1998) Χαίρε ποτέ, Στιγμή
  • (1997) Το λίγο του κόσμου, Στιγμή
  • (1996) Έρεβος, Στιγμή
  • (1996) Ερήμην, Στιγμή
  • (1994) Επί τα ίχνη, Στιγμή
  • (1994) Η εφηβεία της λήθης, Στιγμή

 

 

Συμμετοχή σε συλλογικά έργα

  • (2017) Ο ταχυδρόμος φέρνει γράμματα: Ποιήματα, Ελληνικά Ταχυδρομεία
  • (2017) Τα ποιήματα του 2016, Κοινωνία των (δε)κάτων
  • (2017) Το σώμα. Ο έρωτας, Εκδόσεις Τέχνης “Οίστρος”
  • (2016) Αναγόρευση της Κικής Δημουλά σε επίτιμη διδάκτορα της Τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ, Ίκαρος
  • (2016) Καλήν εσπέραν, άρχοντες, Ιωλκός
  • (2016) Τα ποιήματα του 2014, Κοινωνία των (δε)κάτων
  • (2015) 2ο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης Αθηνών, Κοινωνία των (δε)κάτων
  • (2014) Η παρακμή της πόλης και η κυριαρχία της αγοράς, manifesto
  • (2013) 1ο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης Αθηνών, Κύκλος Ποιητών
  • (2013) Ημερολόγιο: Παιδιά του κόσμου, Εκδόσεις Γκοβόστη
  • (2011) Κωστής Παλαμάς, Ακαδημία Αθηνών [εισήγηση]
  • (2011) Σωτήρης Σόρογκας, 50 χρόνια ζωγραφική, Μουσείο Μπενάκη
  • (2011) Τα ποιήματα του 2010, Κοινωνία των (δε)κάτων
  • (2010) Η νεοελληνική ερωτική ποίηση, Ελευθεροτυπία
  • (2009) Ο Παρθενώνας στην ποίηση, Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο (Ε.Λ.Ι.Α.)
  • (2008) 000 χρόνια ελληνική ερωτική ποίηση, Εκδοτική Θεσσαλονίκης
  • (2007) Σύγχρονη ερωτική ποίηση, Εκδόσεις Καστανιώτη
  • (2007) Σωτήρης Σόρογκας, Εκδόσεις Καστανιώτη
  • (2007) Σωτήρης Σόρογκας, Ελληνικά Γράμματα
  • (2005) Νάνι, τ’ άνθι των ανθώ, Ίνδικτος
  • (2001) Βόλος: Μια πόλη στη λογοτεχνία, Μεταίχμιο
  • (1999) Workshop for Balkan Authors and Translators, Εθνικό Κέντρο Βιβλίου

 

Κική Δημουλά | Πέθανε στις 22/02/20 σε ηλικία 89 ετών αγγίζοντας την αθανασία μέσα από την ποίηση

Σχετικά άρθρα

Εμμανουήλ Ροΐδης: Ανεπανάληπτος Μαέστρος του Λόγου, (μέρος VI)

Θανάσης Μουσόπουλος

Σαν σήμερα έφυγε ο αγωνιστής συγγραφέας Γιάννης Μαγκλής

Βασιλική Νευροκοπλή: “Τα παραμύθια παραμένουν πάντα επίκαιρα”

Βασίλειος Μακέδος

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X