Sparmatseto
Βιβλίο Πρόσωπα

Κίτρινο Υποβρύχιο | Το νέο βιβλίο της Σεμίνας Διγενή

Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις “ΠΑΤΑΚΗ” το νέο βιβλίο της συγγραφέως/δημοσιογράφου Σεμίνας Διγενή με τίτλο “ΚΙΤΡΙΝΟ ΥΠΟΒΡΥΧΙΟ”.
Γράφει στο εισαγωγικό σημείωμα ο στιχουργός/τραγουδοποιός Κώστας Λειβαδάς:
Πού μπορεί κανείς να συναντήσει από τους Beatles και τον Σοπέν, τον Λουκίνο Βισκόντι, τον Ανδρέα Παπανδρέου, τον Μάνο Χατζιδάκι, μέχρι τον Αλέκο Παναγούλη και τον Πλάτωνα; Στο Κίτρινο υποβρύχιο της Σεμίνας Διγενή, το απρόβλεπτο βιβλίο της, που έχω την αίσθηση ότι εισάγει ένα νέο είδος γραφής. Με το δημοσιογραφικό της μαγνητόφωνο και την κάμερά της, που συνεχώς ζουμάρει, παγώνει τον χρόνο και αλλάζει γωνίες, κάνουμε μαζί της αυτό το απίθανο ταξίδι.
Ξαναθυμόμαστε τα τελευταία σαράντα χρόνια της δημόσιας ζωής και, ταυτόχρονα με κορυφαίες πολιτικές στιγμές, τις κορυφαίες στιγμές της Σεμίνας στην πορεία της, στα άδυτα ενός σκληρού και αμείλικτου χώρου, όσο αυτός των ΜΜΕ. Ταυτόχρονα, έχουμε την ευκαιρία να διαβάσουμε το πιο προσωπικό και απόλυτα εξομολογητικό ημερολόγιο της ζωής της, από τα παιδικά της χρόνια μέχρι σήμερα. Ανάμεσα στις αληθινές συνεντεύξεις της, που παρουσιάστηκαν σε τηλεοράσεις, εφημερίδες, ραδιόφωνα και σάιτ, και κάποιες άλλες που προέκυψαν μέσα από την ασίγαστη φαντασία της, όπως αυτές με τον Μαρξ, τη Νίνου, τον Καμύ, τον Μολιέρο, τον Ναπολέοντα, τον Μποντλέρ κ.ά. Πυξίδες της στο απίθανο αυτό ταξίδι, τραγούδια, ταινίες, παραστάσεις… Αισθάνεσαι ότι, μέσα στις σελίδες, συναντώνται όλες οι τέχνες.
Τι είναι άραγε το Κίτρινο υποβρύχιο; Αυτοβιογραφία, ιδιότυπο χρονικό, φανταστική λογοτεχνία, ημερολόγιο;
Απάντηση δεν υπάρχει, και ευτυχώς που δεν υπάρχει.
Μέχρι το τέλος της ανάγνωσης αισθάνεσαι και ξαφνιάζεσαι διαρκώς, χαμογελάς, ξαναθυμάσαι, συγκινείσαι βαθιά, μορφώνεσαι και φωτίζεις φυσιογνωμίες, περιστατικά για τα οποία πάντα αναρωτιόσουν, λυτρώνεσαι από το μοίρασμα των βασάνων και των χαρών και του πόσο μοιάζουμε όλοι τελικά, αφού διάσημοι και μη ήρωές της έχουν ακριβώς την ίδια πολύτιμη θέση σε αυτό το ταξίδι.
Η Σεμίνα δεν έχει ξεχάσει κανέναν και το βιβλίο ξεχειλίζει από ανθρωπιά και συναδελφικότητα, δεν υπάρχει φόρος τιμής που να μην αποδόθηκε αλλά και στιγμή που το μαχαίρι δεν μπήκε στο κόκαλο όταν έπρεπε.
Η Σεμίνα Διγενή
Η Αφροδίτη Μάνου συμπληρώνει:
Μ’ ένα παραμυθένιο όχημα, που η Σεμίνα Διγενή θέλει να το λέει Κίτρινο υποβρύχιο, αυτό όμως πότε κολυμπάει, πότε πετάει κι άλλοτε απλώς ακινητοποιείται πάνω από στέγες ανοιχτές, ή ανοιχτές πληγές σε μικρές κοριτσίστικες προσωπικές ιστορίες, η συγγραφέας μάς ταξιδεύει στον χώρο και (κυρίως) στον χρόνο, με την έντιμη μνήμη του παλιομοδίτη δημοσιογράφου που κουβαλάει μαζί του τη φωτογραφική μηχανή, γιατί χωρίς φωτογραφία «ποιος θα με πιστέψει ότι πήρα συνένντευξη απ’ τον Καντάφι». Η εικόνα-τηλεόραση είναι μαζί της ως την τελευταία σελίδα όπου, στο μεταξύ, η αξία της έχει απομυθοποιηθεί.
Το Κίτρινο υποβρύχιο, που είναι και λίγο κιβωτός του Νώε, περιέχει μικρές χρωματιστές ψηφίδες συμπυκνωμένης ωριμότητας ποικίλης πνευματικής ιδιοκτησίας ανθρώπων που βρέθηκαν, την ίδια εποχή με τη Σεμίνα, σε κάποια γωνιά του πλανήτη Γη. Και μαζί, την αύξουσα ωριμότητα της Ασημίνας-Μίνας-Σεμίνας, που τελικά διαπιστώνει:
«Είναι ωραία στην τηλεόραση, επειδή όλα μοντάρονται. Ακόμη και τα “ζωντανά”, στο χέρι σου είναι να τα φέρεις όλα σε λογαριασμό, όπως θες εσύ». Το αποτέλεσμα, μια θαυμάσια παράξενη τοιχογραφία
του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα, αλλά και των ημερών που διανύουμε, όμορφα ντεγκρανταρισμένη «με αγάπη και χωρίς κακία».
Με τη σοφία και τη γνώση του ανθρώπου που ξέρει να βρίσκει την αλήθεια μέσα σε ατέλειωτες σελίδες και ταινίες με λόγια, λόγια, λόγια…
Με την τρυφερότητα της μάνας και τον εγωισμό της κόρης, οπωσδήποτε με τη σιγουριά και την –επιμελώς ατημέλητα καλυμμένη– ελαφριά έπαρση της όμορφης και έξυπνης γυναίκας που λάμπει και ξέρει να κερδίζει, ενώ παράλληλα έχει καταλάβει ότι αυτό δεν μπορεί να είναι
ο σκοπός μιας ζωής.
Το διάβασα με ταχύτητες σέβεντις, τότε που διαβάζαμε σχεδόν ένα βιβλίο την ημέρα…
Η Σεµίνα Διγενή γεννήθηκε στην Αθήνα, σπούδασε Πολιτικές Επιστήµες στη Σιένα και Ηλεκτρονική Δηµοσιογραφία στη Ρώµη. Υπήρξε µέλος της Ένωσης Ξένων Ανταποκριτών Ιταλίας STAMPA ESTERA. Εργάστηκε στις εφηµερίδες Ελευθεροτυπία, Αυγή, Εξόρµηση, Απογευµατινή, Έθνος της Κυριακής, Αδέσµευτος Τύπος, Realnews, στην ιταλική Αvanti!, στα ραδιόφωνα του ΣΚΑΪ, του Αντέννα, του Δευτέρου Προγράµµατος της ΕΡΤ, στον Realfm και σε πολλά περιοδικά.
Υπήρξε αρχισυντάκτρια, project manager, σκηνοθέτις και εισηγήτρια πολλών τηλεοπτικών projects που σηµείωσαν µεγάλη επιτυχία. Επίσης, παρουσίασε δεκάδες εκποµπές στη δηµόσια και στην ιδιωτική τηλεόραση από το 1982 µέχρι το 2009: Τρεις στον αέρα, Εδώ και Σήµερα, Μade in Greece, Ιστορίες γι’ Αγρίους, Μηχανή του Χρόνου, Πες το στη Σεµίνα, Άνθρωποι, Ώρα Ελλάδος, Αταίριαστοι, Εντιµότατοι Φίλοι, Κοίτα τι έκανες, Τοp Stories κ.ά.
Διετέλεσε Διευθύντρια Προγράµµατος του τηλεοπτικού σταθµού Alpha, Σύµβουλος Προγράµµατος στην ΕΡΤ και παραγωγός ντοκιµαντέρ που γυρίστηκαν σε Αµερική, Κούβα, Γαλλία, Μεγάλη Βρετανία, Κίνα, Μογγολία, Νότια Αφρική, Σρι Λάνκα, Γερµανία κ.α.
Έχει βραβευτεί µε 18 βραβεία για το έργο της στην ελληνική τηλεόραση και έχει ιδρύσει την εταιρεία επικοινωνίας Brainco S.A. και το site onlytheater.gr.

Σχετικά άρθρα

«Ο άνθρωπος που θα γινόταν βασιλιάς» του Ράντγιαρντ Κίπλινγκ

Θανάσης Μουσόπουλος

Τελικά οι Monty Python’s…..είναι πολύ άτακτα αγόρια

Αντώνιος Βαρβατσούλιας

Ο βορειοθρακιώτης Κώστας Βάρναλης (1884 – 1974) και εμείς σήμερα

Θανάσης Μουσόπουλος

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X