Sparmatseto
Projects Sparmatseto Projects Εικαστικά Μουσική Τέχνες

“Telegraph Road”, ένα τραγούδι σαν έργο τέχνης

Πόσα πολλά και διαφορετικά πράγματα μπορεί ς να μάθεις από ένα τραγούδι.

Πόσες ιστορίες μπορούμε να αντλήσουμε μέσα από τους στίχους του που θα μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε την πορεία και τις πράξεις του ανθρώπου στο πέρας του χρόνου, βρίσκοντας μέσα του πολιτισμό, φιλοσοφία και εξέλιξη;

Walking thirty miles with a sack on his back-Πίνακας του Θοδωρή Μαρκόπουλου*

Ένα από αυτά τα τραγούδια είναι το «Telegraph Road» των βρετανών Dire Straits ή μάλλον καλύτερα του μοναδικού τροβαδούρου τους Marc Knopfler!

Η όλη ιδέα για την σύνθεση του ξεκίνησε το 1982 επάνω σε ένα λεωφορείο που βρισκόταν καθ’ οδόν για μια περιοδεία της μπάντας κάπου στο Detroit.

Η ματιά του Marc Knopfler αφέθηκε όταν παρατήρησε ένα κομμάτι δρόμου γεμάτο από μια ατέλειωτη σειρά τηλεγραφόξυλων που δημιουργήθηκαν παράλληλα με την ανάπτυξη του αμερικανικού ονείρου που μετέπειτα για κάποιους εξελίχθηκε σε εφιάλτη.

Σε μια συνέντευξή του το 1983, ο Mark Knopfler είχε πει πως ενώ βρισκόταν στον δρόμο αυτό έτυχε να διαβάζει  ένα βιβλίο του Νορβηγού συγγραφέα Knut Hamsun που είχε τίτλο «Growth of the Soil» και το συνδύασε με την εικόνα των τηλεγραφικών στύλων και του τοπίου κάνοντας διάφορους συνειρμούς.

Το πρώτο μισό του τραγουδιού μιλά για τη σκληρή δουλειά, οικοδομώντας έναν νέο κόσμο και τις ευκαιρίες που δίνονται. Μετά  επικεντρώνεται στην προσωπική πάλη ενός άνδρα με την ανεργία, αφού η πόλη που χτίστηκε γύρω από αυτόν τον τηλεγραφικό δρόμο έχει καταστεί ακατοίκητη και άγονη έτσι ακριβώς όπως άρχισε, με το φάντασμα της  ύφεσης και της ανεργίας να πλανάται στους έρημους της δρόμους.

I used to like to go to work but they shut it down-Πίνακας του Θοδωρή Μαρκόπουλου*

Ο μύθος και η απομυθοποίηση ταυτόχρονα, για την ανάπτυξη, την καλύτερη ζωή, ακόμα και τον πλουτισμό που τελικά δεν έρχεται ή αν έρθει σου παίρνει φεύγοντας τα απολύτως βασικά που χρειάζεσαι για να ζήσεις. Άλλωστε η επιτυχία, με την αποτυχία διαφέρουν σε ένα γράμμα μόνο.

Το τραγούδι συμπεριλήφθηκε στον τέταρτο στουντιακό τους δίσκο με τον τίτλο «Love Over Gold» μαζί με τα Private Investigations, Industrial Disease, Love over Gold και It Never Rains.

Εξαιτίας της πολύ μεγάλης διάρκειας του (14 λεπτά και 17 δευτερ/τα) το τραγούδι δεν έτυχε και ιδιαίτερης εκτίμησης από τις air list των Ραδιοφωνικών Σταθμών κάτι που ανάγκασε την μπάντα να κυκλοφορήσει μια ελαφρώς πιο σύντομη εκδοχή του το 1984 και να την εντάξει στο τότε άλμπουμ Alchemy: Dire Straits Live, όπως και ένα remix του στο άλμπουμ Greatest Hits: Money for Nothing του 1988.

You had your hand on my shoulder, you had your hand in my hair-Πίνακας του Θοδωρή Μαρκόπουλου*

“Ξέρεις πως θα ξεχάσω σύντομα, αλλά τις θυμάμαι εκείνες τις νύχτες

Όταν η ζωή ήταν απλώς ένα στοίχημα σε έναν αγώνα ανάμεσα στα φώτα

Είχες το κεφάλι σου στον ώμο μου, είχες το χέρι σου στα μαλλιά μου

Τώρα συμπεριφέρεσαι ψυχρά σαν να μην φαίνεται να σ’ενδιαφέρει

Αλλά πιστέψτε με μωρό μου θα σε πάρω μακριά

Από αυτό το σκοτάδι στο φως της μέρας

Απ’ αυτά τα ποτάμια των προβολέων απ’ αυτά τα ποτάμια της βροχής

Από το θυμό που ζει στους δρόμους με αυτά τα ονόματα

γιατί έχω ανατρέξει κάθε κόκκινο φως στη μνήμη μου

Έχω δει την απελπισία να εκρήγνυται στις φλόγες

Και δεν θέλω να το ξαναδώ …

 

Από όλα αυτά τα σημάδια λένε συγνώμη αλλά είμαστε κλειστοί

Μέχρι το τέλος του τηλεγραφόδρομου.”

*Οι εικόνες του άρθρου είναι πίνακες ζωγραφικής του εικαστικού Θοδωρή Μαρκόπουλου.

Σχετικά άρθρα

Παραστάσεις στο θέατρο της αρχαίας Επιδαύρου, καλοκαίρι 2019

Διεθνής Διαγωνισμός Φωτογραφίας από το Φορέα Διαχείρισης Δέλτα Νέστου

Βασίλειος Μακέδος

Μουσείο Κέρινων Ομοιωμάτων στα Κηπιά Καβάλας

Βασίλειος Μακέδος

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X