Sparmatseto
Εικαστικά

Ψηφιακές Παρουσιάσεις Εθνικής Πινακοθήκης | ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΦΙΛΙΠΠΟΤΗΣ

Η Εθνική Πινακοθήκη προσφέρει την ευκαιρία ψηφιακής γνωριμίας με μεγάλους καλλιτέχνες, σήμερα παρουσιάζουμε την ψηφιακή συλλογή για τον Δημήτριο Φιλιππότη.

 

 

Ο Δημήτριος Φιλιππότης ήταν ο πρώτος γλύπτης που ασχολήθηκε με ρεαλιστικά θέματα, με πρωταγωνιστές κυρίως παιδιά σε καθημερινές ασχολίες. Ξεκινώντας το 1869 με τον Θεριστή, εισήγαγε και καθιέρωσε τη ρεαλιστική θεματογραφία και απόδοση απέναντι στις μυθολογικές και αλληγορικές συνθέσεις και την ιδεαλιστική εξιδανίκευση του νεοκλασικισμού, που κυριαρχούσε στη νεοελληνική γλυπτική τον 19ο αιώνα.

 

Στη συλλογή γλυπτικής της Εθνικής Πινακοθήκης περιλαμβάνονται έξι γλυπτά και δύο εκμαγεία ταφικών μνημείων του Δημητρίου Φιλιππότη. Τα έργα αυτά πρωταγωνιστούν σε όλες τις εκθέσεις του μουσείου, από την πρώτη παρουσίαση γλυπτών το 1954 στο Ζάππειο μέγαρο, και αποκαλύπτουν την καθοριστική συμβολή του στην εξέλιξη της νεοελληνικής γλυπτικής.

 

 

Βιογραφικό (από την Εθνική Πινακοθήκη)

Ο Δημήτριος Φιλιππότης γεννήθηκε στον Πύργο της Τήνου το 1834. Προερχόμενος από οικογένεια μαρμαρογλυπτών, μαθήτευσε αρχικά κοντά στον πατέρα του, που ήταν πρακτικός αρχιτέκτονας οικοδόμος. Την περίοδο 1858-1862 σπούδασε στο Σχολείο των Τεχνών, κοντά στον Κρίστιαν Ζίγκελ και τον Γεώργιο Φυτάλη, στο εργαστήριο του οποίου παρακολουθούσε παράλληλα μαθήματα μαρμαροτεχνίας. Με υποτροφία του Ιερού Ιδρύματος Ευαγγελιστρίας Τήνου αρχικά και του βασιλιά Γεωργίου Α΄ στη συνέχεια, συνέχισε τις σπουδές του στην Ακαδημία του Αγίου Λουκά στη Ρώμη (1864-1870), με δασκάλους τον Έμιλ Βολφ και τον Καρλ Φος. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του αρίστευσε επανειλημμένα, ενώ το 1870 κέρδισε το πρώτο βραβείο στη Γενική Έκθεση της Ρώμης με το έργο Θεριστής. Ο Θεριστής ήταν το πρώτο μιας σειράς έργων με πρωταγωνιστές μικρά παιδιά σε καθημερινές ασχολίες που φιλοτέχνησε ο Φιλιππότης, εισάγοντας στη νεοελληνική γλυπτική μια παράδοση που είχε ήδη καθιερωθεί στην Ευρώπη.

 

ethinkh-pinakothikh-sparmatseto

 

Το 1870 επέστρεψε στην Αθήνα και άνοιξε εργαστήριο δουλεύοντας εντατικά. Παράλληλα, παρουσίαζε το έργο του σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, όπως τα Ολύμπια του 1875, οι καλλιτεχνικές εκθέσεις του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός» και της Εταιρείας Φιλοτέχνων και η Παγκόσμια Έκθεση του Παρισιού το 1878. Το 1908 τιμήθηκε με τον Σταυρό του Σωτήρος και το 1915 με το Μετάλλιο Γραμμάτων και Τεχνών.

 

Φιλοτέχνησε μεγάλο αριθμό έργων, κατά παραγγελία και ελεύθερης έμπνευσης – προτομές, ταφικά μνημεία και συνθέσεις διακοσμητικού χαρακτήρα με παιδιά σε καθημερινές ασχολίες – καθιερώνοντας τη ρεαλιστική θεματογραφία και απόδοση, σε αντίθεση με τις μυθολογικές και αλληγορικές συνθέσεις και την ιδεαλιστική εξιδανίκευση του νεοκλασικισμού. Από τους συγχρόνους του ονομάστηκε «μαρμαροφάγος», υπέστη όμως ανεπανόρθωτη βλάβη στην όρασή του και πέθανε σχεδόν τυφλός, στις 28 Νοεμβρίου 1919.

 

Δείτε το ψηφιακό αρχείο της Εθνικής Πινακοθήκης ΕΔΩ

 

Σχετικά άρθρα

5ο Φεστιβάλ Δάσους | Η μεγάλη καλοκαιρινή γιορτή της Βόρειας Ελλάδας!

Art Traveling | Ένας «Ντα Βίντσι» στην Κρακοβία

Δήμητρα - Μαρία Στεργίου

Σύλλογος Καλλιτεχνών Ν. Ροδόπης «ΑΘΗΝΙΩΝ»: Νησίδα καλλιτεχνικής δημιουργίας

Βασίλειος Μακέδος

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X