Sparmatseto
Αφιερώματα Βιβλίο

Ποιήματα του Θανάση Μουσόπουλου για το Πολυτεχνείο

Έγραψα ποιήματα που σχετίζονται με τον αγώνα του Πολυτεχνείου. Θα παραθέσω τρία από την πρώτη μου συλλογή «Ο ήλιος σκιάδιο» (έκδ. 1978, με ποιήματα 1967 – 1977):

Τα ποιήματά μου αποπνέουν μια πίκρα ή ένα φόβο για εκμετάλλευση του αγώνα των νέων.

Δυστυχώς πολλά επιβεβαιώθηκαν.

1.
– Ανύποπτα χαμένος
Θαμένος στις δάφνες κάτω
Ένωσες την καρδιά σου
Με τα χέρια του Σολωμού και του Κάλβου
Για να γραφεί το καινούριο θούριο
«για τη χαμένη τη γενιά του 73»,
Αν και πολύς ο κίνδυνος να γυρι-
στεί και σήριαλ…

2.
– Όταν δεν είχαμε ψωμί
Για το ψωμί μιλούσαμε
Όταν δεν είχαμε χαρά
Τη χαρά κυνηγούσαμε.

Τώρα φυλακισμένοι
Ανάμεσα σε τόνους ψωμί
Κι ανάμεσα σε ποτάμια χαρά
Φυλακισμένοι δεν αναζητούμε
Τη λεφτεριά μας.

3.
– Δεν βγήκα σήμερα έξω
Και πού να πάω
Μ’ αυτή την πληγή στο στήθος
Όλοι θα με κοιτάζουν
Μπορεί να πέσεις κάτω και νεκρός
Μπορεί να γίνεις ήρωας
Απ’ αυτή την ασήμαντη πληγή.

Εσύ γι’ άλλες πληγές πολέμησες
Κι αυτές δεν φαίνονται
Γιατί δεν βλέπουν τέτοιες πληγές
Οι άνθρωποι.

Ένα ραγισμένο κέλυφος ελπίδας
Δεν κάνει ήρωες, για τους ανθρώπους
Μόνο μια στο στήθος πληγή.

Σχετικά άρθρα

Εμμανουήλ Ροΐδης | Ανεπανάληπτος Μαέστρος του Λόγου (μέρος ΙΙ)

Θανάσης Μουσόπουλος

«Πόλις, οντολογία, εκκλησιαστικό γεγονός» Αναμέτρηση με τη σκέψη του Χρήστου Γιανναρά

Βασίλειος Μακέδος

Ποιητικό Πιανιστικό Φως

Έφη Ζάννη

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X