Sparmatseto
Βιβλίο

Τα «Χιουμοριστικά» του Θεμου Ποταμιάνου

 

Ιστορίες – Εικόνες – Σκόρπια φύλλα. Α΄έκδοση. Σελ. 246. «Αττικαί Εκδόσεις» Σταμ. Π. Δημητράκος, Αθήναι, χ.χ.

Από μικρός έχω τη συνήθεια να διαβάζω ταυτόχρονα δύο τρία βιβλία. Το ένα με ξεκουράζει από το άλλο. Το 1971 αγόρασα το βιβλίο του Θέμου Ποταμιάνου «Χιουμοριστικά», που το διάβασα από τότε αρκετές φορές. Στις μέρες εκείνες που το αγόρασα ο Ποταμιάνος ήταν γνωστός και αγαπητός συγγραφέας, όπως φαίνεται από το πλήθος των τίτλων του. Φέτος το καλοκαίρι, ανάμεσα στα «σοβαρά» είχα κι αυτό το βιβλίο για «ξεκούραση».

Θα παραθέσουμε ένα εργοβιογραφικό σημείωμα.
Ο Θέμος Ποταμιάνος (Κεφαλλονιά 3 Μαρτίου 1895 – Αθήνα 10 Δεκεμβρίου 1973). Γεννήθηκε στην Aνωμεριά Λιβαράτων της Κεφαλονιάς. Σπούδασε στη Σχολή Δοκίμων και στη συνέχεια έγινε Οικονομικός Αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού. Στη θέση αυτή παρέμεινε μέχρι και το 1935 όταν και αποστρατεύτηκε. Πέθανε στις 10 Δεκεμβρίου του 1973 σε ηλικία 78 ετών στην Αθήνα.
(2012) Η μαγειρική των περιστάσεων, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
(2008) Με το γυαλί του ψαρά, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
(1997) Γιαλό-Γιαλό, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
(1997) Εμείς και η θάλασσα, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
(1997) Μικροί ψαράδες, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
(1997) Μυστικά της θάλασσας, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
(1995) Τα ψάρια και η μαγειρική, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
(1994) Εδώ βυθός, Βιβλιοπωλείον της Εστίας
(1965) 33 ελληνικές συνταγές, Ερμής
(1955) Στα ρηχά και τα βαθειά, Κακουλίδης
Ματιές στη θάλασσα, Βιβλιοπωλείον της Εστίας

Αναζητώντας στοιχεία στο διαδίκτυο βρήκα ένα ωραίο κείμενο του ΒΙΒΛΙΟΔΙΦΗ. Παραθέτω αποσπάσματα:
«Μετά την αποστρατεία του το 1935 με το βαθμό του Αντιπλοιάρχου αφοσιώθηκε ολοκληρωτικά στη δημοσιογραφία και τη συγγραφή. Συνέγραψε διηγήματα εμπνευσμένα από τη θάλασσα και τους κατοίκους της, σατυρικά σκιαγραφήματα και θεατρικά έργα που ανέβηκαν με επιτυχία στις θεατρικές σκηνές, ενώ παράλληλα τιμήθηκε με έπαινο του διεθνούς βραβείου Andersen. Έλαβε το εκδοτικό βάπτισμα του πυρός στα 1923 με το δράμα “Ο καλλιτέχνης της ζωής”, έχοντας έκτοτε στο πλευρό του πιστούς αναγνώστες. Στα χρόνια που ακολούθησαν ο Ποταμιάνος πλούτισε τη θαλασσινή μας πεζογραφία με εξαιρετικά βιβλία […] Όπως παρατηρούμε από τους τίτλους των βιβλίων του, ο λογοτέχνης έχει για θέματα στα έργα του τη θάλασσα και τη ζωή των θαλασσινών. Το επάγγελμά του τον βοήθησε να αποκτήσει πολλές γνώσεις γύρω από τους κατοίκους του βυθού της θάλασσας, γι’ αυτό μας δίνει ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τη ζωή και τις συνήθειες των ψαριών, καθώς και για τα διάφορα είδη του ψαρέματος. Στο είδος αυτό ο Ποταμιάνος, είναι πραγματικά μοναδικός. Το χαρακτηριστικό των έργων του είναι το χιούμορ και γενικά το εύθυμο στοιχείο. Τα έργα του διακρίνονται για τη χάρη, την απλότητα και τις σπαρταριστές περιγραφές σπάνιας γλαφυρότητας. […] Εκτός του χώρου του βιβλίου, ο συγγραφέας σημειώνει ασταμάτητα την παρουσία του, είτε στο ραδιόφωνο, είτε στις στήλες του ημερήσιου και του περιοδικού τύπου της εποχής, χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο «Ρεάλης». […] Η ιδιαίτερη πατρίδα του στην οποία ετάφη, τον τίμησε στις 10-4-2010 δίνοντας το όνομά του στο ομώνυμο πλέον Πολυκέντρο Πυλάρου Διβαράτων, ‘Θέμος Ποταμιάνος’».

Τα «Χιουμοριστικά» χωρίζονται σε τρία μέρη: Ιστορίες – Εικόνες – Σκόρπια φύλλα. Θεώρησα ότι θα ήταν άδικο για το συγγραφέα να μιλήσω για τις θαλασσινές ιστορίες, σπαρταριστές ενίοτε. Για το κείμενό μου παραθέτω δύο αποσπάσματα από τις Εικόνες, που αναφέρονται σε επαγγέλματα. Η θάλασσα είναι παρούσα, όπως και η «ελαφρότητα».

Ο βιβλιοπώλης
Είναι ο άνθρωπος που κολυμπά διαρκώς μέσα σε πέλαγος σοφίας… Μοιάζει με το γλάρο που έρχεται κάθε λίγο σ’ επαφή με το νερό, χωρίς να βρέχεται. Εδώ συμβαίνει ό,τι και με τον μάγειρο. Ο μάγειρος δεν κάθεται ποτέ στο τραπέζι να φάει κανονικά. Χορταίνει στο πόδι με μεζέδες. Παρόμοια και ο βιβλιοπώλης δεν στρώνεται ποτέ συστηματικά στο διάβασμα. Δεν διαβάζει ποτέ ολόκληρο βιβλίο, αλλά παίρνει μεζέδες απ’ όλα τα βιβλία που έχει μπροστά του. Λίγες γραμμές απ’ εδώ, λίγες γραμμές απ’ εκεί, μια ματιά στην αρχή του κεφαλαίου και παίρνει μια ιδέα του περιεχομένου του. Αλλά και οι εζέδες, όταν είναι απανωτοί, χορταίνουν και προπαντός μαθαίνουν τον άνθρωπο να ξεχωρίζει το καλό φαγητό. Έτσι σιγά σιγά ο βιβλιοπώλης γίνεται σοφός και έμπειρος και είναι σε θέση να εντοπίσει το καλό βιβλίο. Επιπλέον, έχει καταπληκτική μνήμη και μπορεί σε κάθε στιγμή να σε πληροφορήσει για ό,τι έχει σχέση με τα βιβλία. Μιλά πάντα με ευγένεια και είναι πρόθυμος να προσφέρει βοήθεια, όποτε χρειαστεί.

Ο μάγειρος
Ο μουσικός απευθύνεται στο αυτί μας, ο ζωγράφος στο μάτι μας, ο κατασκευαστής αρωμάτων δουλεύει για τη μύτη μας. Ο μάγειρος απευθύνεται σε όλες σχεδόν τις αισθήσεις μας. Γιατί ένα καλό φαγητό το χαιρόμαστε και με το μάτι και με τη μύτη και με τη γλώσσα. Στην εμφάνιση είναι συνήθως παχύς, τυλιγμένος με την άσπρη του μπλούζα και φοράει πάντα τον άσπρο του σκούφο. Οι δοκιμές πολλών φαγητών τού δίνουν την πείρα που χρειάζεται για να ξεχωρίζει το καλό φαγητό. Ποτέ δεν πέφτει με τα μούτρα στο φαγητό. Περιορίζεται στους μεζέδες. Τρώει ερασιτεχνικά, τσιμπώντας κάτι απ’ εδώ και κάτι
από εκεί σαν το πουλάκι.

 

Αναζητήστε τα Χιουμοριστικά, και τα άλλα βιβλία, του Θέμου Ποταμιάνου – για ένα διάλειμμα…

Σχετικά άρθρα

«Ο άνθρωπος που θα γινόταν βασιλιάς» του Ράντγιαρντ Κίπλινγκ

Θανάσης Μουσόπουλος

Βασιλική Νευροκοπλή: “Τα παραμύθια παραμένουν πάντα επίκαιρα”

Βασίλειος Μακέδος

Εθνική Βιβλιοθήκη | Καλοκαιρινή εκστρατεία Ανάπτυξης και Δημιουργικότητας

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X