Sparmatseto
Projects

Ποίηση και Μουσική σε ένα vol.3

Κορωνίδα

Θεράπευα τον δαίμονα εντός μου
με ευλάβεια τον λάτρευα
με ειλικρίνεια τον υπηρετούσα
αμόλυντη από πάθη και ματαιότητα.

Η ατέλεια μου εγγενής
με κύρτωσε στου κόσμου την αχλή
Ατίμασα το Παρόν μου
Αποστάτησα από τη θεϊκή μου φύση
Η ψυχή μου μια σβούρα
ρομβοειδής και ρευστή
στο δαίμονα της εμπειρίας μου κατήλθε.

Ποιος μπορεί να μου παρασταθεί στο δρόμο;

Λίγη σάρκα
λύθρος και οστάρια
φλέβες, αρτηρίες
πνοή γίναν στου έρωτά σου την ισχύ.

Μέσα από εσένα Ίσχυ
έχασα
τη φύση του Παντός
έζησα
το μέρος του Όλου
το μερισμό του Φωτός
Η πήρωσις αυτή με τύφλωσε
μου στέρησε τη διάκριση λευκού και μελανού
με πόνεσε του χρόνου η δυσφορία.

Ακαριαία η μοίρα
μου χάρισε την Ιαματική μορφή μου
τον γιό μου
που τα σκληρά και ασκελή νοσήματα ήπια τα γιατρεύει.

 

 

Μελισσάνθη

Δεν μπορείς να μάθεις
την αλήθεια
Γκολώ.
Δεν μπορείς να αγγίξεις το ανυπότακτο πνεύμα του πόθου
Την τελετουργία της προσμονής
Την ανυπομονησία της συνάντησης.

Μόνη εγώ
Εσκεμμένα κρύφια
Συνειδητά Ευάλωτη
Έπαιζα το παιχνίδι μου
Ερμήνευα το παρελθόν μιας ένοχης παιδικότητας
πονηρής αθωότητας.

Σου πρόσφερα το θέαμα του κινδύνου σου
Το αντίδοτο του Θανάτου σου
την ακύρωση της οικειότητας.

Με καταδίωξες
για να αποκοιμίσεις το θηρίο μέσα σου
το δράκοντα της τρυφερότητάς σου.
Κομμάτιασες την δέηση του έρωτα
του ήρωά σου
του Πελλέα μας.

Πέθανα για να σώσω
τον μετέωρο τόπο σου
το γαμήλιο δώρο της ασφάλειας.

 

 

Ιπποδάμεια

Πόσο σε συμπόνεσα Πατέρα.
Ήθελες να με κρατήσεις κοντά σου
Κοντά σου
με κάθε θυσία
Έτσι πίστευες θα νικούσες τον δικό σου θάνατο.
Όμως εγώ Πατέρα ήθελα να φύγω
να φύγω
Σε πρόδωσα.
Κάθε καρφί και ήλο τεμάχισα
από την άμαξα
των δύσμοιρων εμμονών σου,
για να ελευθερωθούν
τα δικά μου άλογα
τα δικά του τέθριππα
μιας πίστης αρχέγονης,
μιας πίστης αέναης, ροϊκής, κινούμενης.

Ποτέ δεν θα σε σκότωνα μόνη μου Πατέρα
Δεν θα τολμούσα άλλωστε την κατά μέτωπο επίθεση
Ο Μυρτίλος ήταν ο κρίκος της απιστίας μου
Αποδείχθηκε εύκολο θύμα.

Δάμασα τις υπόγειες αντιστάσεις μου,
τις ενοχές μου.

Ανέβηκα στην Εξουσία του Οίκου μου.

Είχα ένα Πέλοπα να πελάζω.
Οι συστάσεις περιττεύουν
όταν ο έρωτας ανθεί
και στα μάτια των θνητών με εξιλεώνει.

Στα μάτια των θεών με καθηλώνει.
Αποκαλύπτει τα δόντια και τη γλώσσα του Ίμερου
Τον ουρανίσκο του πόθου
τις κοιλότητες της ηδονής μου
τον Κεστό ιμάντα της ευρύτητας μου
την Ολυμπιακή φλόγα της αναπότρεπτης και αδάμαστης Ανάγκης.

 

 

Σχετικά άρθρα

Η ιστορία του βαμμένου αυγού

Καλλιόπη Παπακώστα: είμαι κοντά στην ανακάλυψη του τάφου του Μεγάλου Αλεξάνδρου

Η δονκιχωτική πλευρά της ζωής

Μάρθα Αποστολίδου

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X