Sparmatseto
Αφιερώματα Πρόσωπα

Ο Χαλίλ Γκιμπράν που από φοιτητής αγαπώ…

 

Ο Γκιμπράν Χαλίλ Γκιμπράν (Αραβικά: جبران خليل جبران‎ ), ή Χαλίλ Γκιμπράν, ή «ο άνθρωπος από τον Λίβανο», όπως είναι γνωστός στο παγκόσμιο κοινό, υπήρξε ποιητής, φιλόσοφος και καλλιτέχνης. (1883 – 1931).

 

Πέθανε τον Απρίλιο του 1931 στη Ν. Υόρκη από φυματίωση και κίρρωση του ήπατος και θάφτηκε στην πατρίδα του, τον επόμενο χρόνο, από τη Mary Elizabeth Haskell, σύμφωνα με την τελευταία του επιθυμία.

 

Τα γνωστότερα βιβλία του είναι: “Arais al-Muruj” (“Νύμφες της κοιλάδας” ή “Νύμφες του πνεύματος“, 1906), “al-Arwah al-Mutamarrida” (“Επαναστατημένα πνεύματα” ή “Ανυπόταχτες ψυχές“, 1908), “al-Ajniha al-Mutakassira” (“Σπασμένα φτερά“, 1912), “Dama wa Ibtisama” (“Το δάκρυ και το χαμόγελο“, 1914), “The Madman” (“Ο τρελός“, 1918), “al-Mawakib” (“Η λιτανεία“, 1919), “al-Awasif” (“Η θύελλα“, 1920), “The Forerunner” (“Ο πρόδρομος“, 1920), “al-Badai waal-Taraif” (“The New and the Marvellous“,1923), “The Prophet” (“Ο προφήτης“, 1923), “Sand and Foam” (“Άμμος και αφρός“, 1926), “The Son of Man” (“Ο γιός του ανθρώπου“, 1928), “The Earth Gods” (“Οι θεοί της γης“, 1929), “The Wanderer” (“Ο περιπλανώμενος“, 1932), “The Garden of the Prophet” (“Ο κήπος του προφήτη“, 1933), κ.ά.

 

gibran1-sparmatseto

 

 

«Kαι μια γυναίκα που βαστούσε ένα μωρό στην

αγκαλιά της είπε: Μίλησε μας για τα παιδιά.

Και είπε αυτός (ο προφήτης):

Τα παιδιά δεν είναι δικά σας παιδιά.

Είναι οι γιοι και οι κόρες της λαχτάρας της ζωής

για τον εαυτό της.

Έρχονται στον κόσμο μέσα από σας

αλλά δεν προέρχονται από εσάς

και παρότι είναι μαζί σας, δεν ανήκουν σε σας.

Mπορείτε να τους δώσετε την αγάπη σας

όχι όμως τις σκέψεις σας

Γιατί έχουν τις δικές τους σκέψεις.

Μπορείτε να στεγάσετε το σώμα τους

όχι όμως την ψυχή τους.

Γιατί η ψυχή τους ζει στο σπίτι του αύριο

που εσείς δεν μπορείτε να το επισκεφτείτε

ούτε καν στα όνειρά σας.

Μπορείτε να πασχίσετε να τους μοιάσετε

μην προσπαθείτε όμως να τα κάνετε να σας μοιάσουν.

Γιατί η ζωή δεν πηγαίνει πίσω

ούτε μένει στο χτες.

Eίστε τα τόξα απ’ τα οποία τινάζονται

σαν ζωντανές σαϊτες τα παιδιά σας.

Ο τοξότης βλέπει στόχο στη γραμμή του Απείρου

και σας λυγίζει με τη δύναμή Του ώστε οι σαϊτες Του

να φύγουν γοργά και να φτάσουν μακριά.

Δεχτείτε το λύγισμά σας στα χέρια Του με χαρά.

γιατί αυτός, όπως αγαπά τη σαϊτα που εκτοξεύεται

αγαπά και τόξο που είναι σταθερό».

Χαλίλ Γκιμπράν, Ο προφήτης, εκδ. Printa

 

 

Κάποια αγαπητά μου αποσπάσματα:

Αν αγαπάς κάποιον άσ’ τον να φύγει!
Αν γυρίσει πίσω, είναι δικός σου!
Αν δεν γυρίσει, δεν ήταν ποτέ!

 

Όποιος δεν ξέρει και δεν ξέρει πως δεν ξέρει, είναι τρελός, απόφυγε τον.
Όποιος δεν ξέρει και ξέρει πως δεν ξέρει, είναι παιδί, μόρφωσέ το.
Όποιος ξέρει και δεν ξέρει πως ξέρει, κοιμάται, ξύπνα τον.
Όποιος ξέρει και ξέρει πως ξέρει, είναι σοφός, ακολούθησε τον.

 

Και ο Θεός είπε «αγάπα τον εχθρό σου»!
Και τον υπάκουσα
και αγάπησα τον εαυτό μου.

 

Το έθνος να λυπάστε αν φοράει ρούχο που δεν το ύφανε.
Ψωμί αν τρώει, αλλά όχι απ’ τη σοδειά του.
Κρασί αν πίνει, αλλά όχι από το πατητήρι του.

 

Το πιο βασανιστικό μαρτύριο δεν είναι η κόλαση. Κόλαση είναι η άδεια καρδιά.

 

Την αυγή μπορείς να την φτάσεις μόνο περπατώντας το μονοπάτι της νύχτας.

Σχετικά άρθρα

Σιτάρι, Αμπέλι, Ελιά οι συμβολισμοί που προσλαμβάνουν στις διαβατήριες τελετουργίες του γάμου και του θανάτου

Anika Nilles: μια από τους καλύτερους ντράμερ στον κόσμο μας εντυπωσιάζει

Αντώνιος Βαρβατσούλιας

Το περιοδικό «Θρακικά Χρονικά» του Στέφανου Ιωαννίδη (μέρος 1)

Θανάσης Μουσόπουλος

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X