Sparmatseto
Παιδί

Μικρές ιστορίες και ψυχωφελή παραμύθια | Η Ψυχή και το Σώμα!

Τα τέσσερα εγγόνια υποδέχτηκαν με φωνές χαράς την καλλιτεχνική ιδέα του παππού, να ζωγραφίσουν με ακρυλικά χρώματα τις γλάστρες που η γιαγιά είχε στο μπαλκόνι!

 

Όλοι; Σίγουρα όχι η γιαγιά, που φανταζόταν κιόλας τους τοίχους βαμμένους με χρώματα και ρώτησε!

-Καλά, τις γλάστρες θα ζωγραφίσετε, που είναι γεμάτες κοπριά; Ζωγραφίστε στα μπλοκ, πρότεινε με αγωνία!

Ο παππούς την κοίταξε καθησυχαστικά και είπε!

-Θα προσέχουμε γιαγιά όλοι και τον Παναγιώτη! Έτσι δεν είναι, ρώτησε κοιτάζοντας με νόημα τις εγγονές κι αφού άπλωσαν ναύλον στο τραπέζι, έφεραν τα ποτήρια με νερό!

Εμπρός από κάθε εγγόνι, ήταν τώρα μία γλάστρα με λουλούδια, και τα παιδιά κοίταζαν το ένα το άλλο κι όλα μαζί τον παππού!

-Τι θα ζωγραφίσουμε παππού; Ρώτησε η Μαρία!

-Ότι θέλετε, απάντησε χαρούμενος ο παππούς. Τοπία, θάλασσα, βάρκες, πουλιά, ζώα, σχήματα, και κοιτώντας τον μικρό Παναγιώτη συμπλήρωσε, πολλά-πολλά χρώματα!”

“Το χρώμα θα ομορφαίνει το μπαλκόνι και βλέποντας δισταγμό στα μάτια τους συνέχισε” “Ωραία! Ας κάνουμε πρώτα μία ζωγραφιά στο μπλοκ και μετά πάνω στην γλάστρα!”

Το δημιουργικό έργο άρχισε κι ο παππούς μοιράστηκε να προλάβει παντού, μαζί και τον μικρό Παναγιώτη που χαίρονταν με τα χρώματα που άπλωνε στη λευκή σελίδα του μπλοκ!

Όταν η άσκηση τελείωσε, ξεκίνησε η ζωγραφική πάνω στις γλάστρες!

Το τραπέζι κουνιόταν από τη δράση των παιδιών και τα άνθη, θαρρείς κατάλαβαν την προσπάθεια των παιδιών κι όλα άφηναν το δικό τους ιδιαίτερο άρωμα στον χώρο και το μπαλκόνι θύμιζε ανθοπωλείο!

Η ώρα πέρασε ευχάριστα!

Οι φωνές, πότε επιφώνημα αμφιβολίας, πότε θαυμασμού, έκαναν πολλούς γείτονες να κοιτάξουν προς το μέρος τους!

Όταν τελείωσαν, οι γλάστρες πήγαν στην θέση τους ζωγραφισμένες, μετατρέποντας το απλό μπαλκόνι σε αίθουσα τέχνης με έργα ζωγραφικής!

Ακόμα και η γιαγιά που πριν είχε αγωνία για το τι θα γίνει, ήταν κι αυτή χαρούμενη και μόλις έπλεναν τα πινέλα και καθάρισαν το χώρο, πρόσφερε σε όλους χυμούς με μεγάλα κομμάτια σπανακόπιτας που μόλις είχε κάνει!

Όσο γεύονταν τα εδέσματα της γιαγιάς, με γέλια σχολίαζαν τα έργα, όταν είπε η Μαρία.

-Παππού, τώρα πρέπει να προσέχουμε περισσότερο τις γλάστρες παρά τα λουλούδια! Ο παππούς σοβάρεψε!

Τα παιδιά το ένιωσαν, για λίγο έγινε σιωπή και όλα έστρεψαν το βλέμμα πάνω του, περιμένοντας το τι θα πει!

Αφού λίγο σκέφτηκε, είπε ο παππούς!

-Αγαπημένα μου παιδιά, οι ζωγραφιές σας γέμισαν με πολύ ομορφιά αυτό το χώρο!” “Το μπαλκόνι έγινε μια μικρή γκαλερί με σπάνια και υπέροχα έργα! Τα δικά σας έργα!” “Όμως παιδιά, όση ομορφιά δώσαμε στις γλάστρες, δεν μπορεί να μας δώσει ποτέ το άρωμα που μας χάρισαν τα λουλούδια, όσο εμείς φροντίζαμε το δικό τους σπίτι!”

“Κάθε γλάστρα φτιάχτηκε από το χώμα της γης, από έναν τεχνίτη πηλουργό! Ποιος Άλλος Έπλασε κάτι τόσο ωραίο από το χώμα της Γης;”

-Ο Θεός παππού, απάντησε η Μαρία, που έπλασε τον Αδάμ από το χώμα!

-Σε ότι αρχικά έπλασε ο Θεός από χώμα, τι του έδωσε αξία; Η Ψυχή και το Πνεύμα, είπε ο παππούς, που φύσηξε ο Δημιουργός μέσα μας και μας δίνει ζωή!

-Δηλαδή παππού, ρώτησε η Μαρία, κάθε γλάστρα είναι χώμα, όπως το σώμα του ανθρώπου και κάθε λουλούδι είναι αυτό που έχει μέσα του ζωή;

-Ακριβώς έτσι είναι Μαρία!”

“ Όσο όμορφη κι αν κάνουμε τη γλάστρα, θα είναι το χώμα που ο πηλουργός του έδωσε αυτό ή κάποιο άλλο σχήμα! Δεν μπορεί από μόνη της να έχει ζωή!”

“Τα λουλούδια όμως μεγαλώνουν, όπως και ‘σείς, έχουν κορμό, φύλλα, αναπνέουν, κάνουν πολύχρωμους και μυρωδάτους ανθούς! Όση ομορφιά κι αν βάλουμε στη γλάστρα, δεν συγκρίνετε με την ομορφιά που από μόνο του έχει το κάθε λουλούδι!”

Όλοι σκέφτονταν τα όσα είπε ο παππούς!

-Εσείς στο σχολείο μαθαίνετε υπέροχα πράγματα, γίνεστε έξυπνα συνέχισε ο παππούς και οι έξυπνοι άνθρωποι γνωρίζουν και δεν εξαντλούν την προσοχή τους μόνον στο χωμάτινο τους σώμα, αλλά φροντίζουν μαζί την Ψυχή και το Πνεύμα τους!”

Βλέποντας την απορία στα ματάκια τους, ο παππούς συνέχισε!

-Δείτε τη γλάστρα με το λουλούδι! Πόση ευωδιά σκορπά ο ανθός! Για να είναι καλά το λουλούδι, πρέπει να κρατάμε καθαρή την γλάστρα, να τη στολίζουμε όπως ζωγραφίσατε σήμερα, αλλά, πριν φυτέψουμε μέσα της το λουλούδι, τι πρέπει να κάνουμε;

-Να βάλουμε στη γλάστρα χώμα και κοπριά, φώναξαν η Ζωή και η Ελένη!

-Μπράβο παιδιά! Χώμα και κοπριά λοιπόν που θα συγκρατεί και θα τρέφει το φυτό από την ρίζα, μα πρέπει να τα διαλέξουμε με προσοχή, να μην έχουν μαμούνια ή σκουλήκια που θα φάνε τις ρίζες, γιατί τότε το ωραίο μας φυτό θα μαραθεί και θα πεθάνει!”

“Κάθε άνθρωπος είναι όπως η γλάστρα με το λουλούδι! Όσο θα προσέχει το πως φέρετε και το πως τρέφετε, η ψυχούλα μέσα μας, το δικό μας λουλούδι δεν θα έχει πρόβλημα, θα μεγαλώνει σκορπώντας μόνον ευωδιές σε όλους όσους θα είναι γύρω μας!”

“Γι αυτό οι γονείς συμβουλεύουν για τις παρέες που κάνετε, γι αυτό σας μιλούν για τις συνήθειες που αποκτάτε, σας προτρέπουν να τρώτε όσο μπορείτε το φαγητό που η μαμά μαγειρεύει, γιατί όλα αυτά τρέφουν σωστά τη δική σας ρίζα, όπως το χώμα και η καλή κοπριά τρέφει το κάθε λουλούδι!”

Τα κορίτσια κοιτάχτηκαν για λίγο!

Μετά, πετάχτηκαν όρθια κι έτρεξαν πάνω από τα άνθη κι ανέπνευσαν δυνατά τις ευωδιές που χωρίς σταματημό γύρω τους σκόρπιζαν.

Ο μικρός Παναγιώτης που είχε χαθεί στο εσωτερικό του σπιτιού, ξεπρόβαλε κρατώντας στο χέρι του ένα κομμάτι πίτας, λέγοντας με τις σπαστές λεξούλες του:

-Ατό, κακό!”

“Κάτω!”

Και κουνώντας το δακτυλάκι του δεξιά αριστερά, συνέχισε:

-Γιαγιά είπε μη τώμε από κάτω, κακό, ξανάπε, επιβεβαιώνοντας με τον αθώο του λόγο ότι τους είχε πει ο παππούς, πριν χαθεί τρέχοντας ξανά προς την κουζίνα!

Σχετικά άρθρα

8 τρόποι για να κάνετε τα παιδιά σας εξυπνότερα | έρευνα

Αντώνιος Βαρβατσούλιας

Μικρές ιστορίες και ψυχωφελή παραμύθια | Η ιστορία της Τέχνης

Χρήστος Τυρεκίδης

Ποιοι θυμούνται τον Μπόλεκ και τον Λόλεκ?

Αντώνιος Βαρβατσούλιας

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X