Sparmatseto
Projects

Ψυχής άκος

Ο τόπος φλέγεται. Ο καύσωνας με το άτι του πήρε τον ανήφορο και εγώ καθήμενος μέσα σε μια αίθουσα αναμονής που μοιάζει με κατάλευκο καταψύκτη ακόμη απορώ πως με έπεισε; Εκ δεξιών μου ένας γηραιός κύριος με το ψάθινο καβουράκι του ακουμπισμένο στα γόνατα που φόρεσαν λινό παντελόνι. Εξ αριστερών μια κυρία απροσδιορίστου ηλικίας με χρώμα χρυσόψαρου στην κεφαλή. Η φωνή της αντηχεί μέσα μου. ‘’Κύριε Ελπιδοφόρε μην το σκέφτεστε’’ αφήστε το πάνω μου είπε η θυρωρός και επιμελήτρια του τσιμεντένιου πύργου μας επί της οδού Φιλίας των λαών. Εγώ ο δύσπιστος και άκαμπτος οικονομολόγος δέχτηκα να κλειστεί το ραντεβού μου με μέσο μιας και η θυρωρός μας ήταν διπλοθεσίτισα.

Καρφώνω το βλέμμα μου στους δείκτες του ρολογιού και βυθίζομαι . Με ανέλκυσε η άχρωμη φωνή : ’’Κύριε Χατζή παρακαλώ περάστε ‘’. Ο φάκελός μου βρισκόταν ήδη πάνω στο γραφείο του ιατρού και εγώ σαν σχολιαρόπαιδο καθόμουν μπροστά τους. Τα λευκά μανίκια πηγαινοέρχονταν πάνω στα ασπρόμαυρα πλήκτρα και εγώ αφέθηκα στη θέα τους απαντώντας μηχανικά στις ερωτήσεις .  Κάποια στιγμή ένα γλυκό χτύπημα στην πλάτη μου υπέδειξε πως έπρεπε να περάσω στην επόμενη φάση της εξέτασης. Πίσω από το μεταλλικό παραβάν είδα το περίεργο μηχάνημα με τα αμέτρητα καλώδια και μια τσιγκούνικη κρεμάστρα. Άφησα το σιελ μακρυμάνικο πουκάμισό μου και ένιωσα τα καλώδια να γαντζώνονται πάνω μου. Η θέα μου έμοιαζε σαν πολύποδο μαλάκιο του διαστήματος. Σε κλάσματα δευτερολέπτου το μηχάνημα άρχισε να μιλά μια γλώσσα παράξενη. Οι ηλεκτρονικοί ήχοι ενεργοποιούσαν λαμπτήρες και ο εκτυπωτής που ήταν συνδεδεμένος με το γραφείο έγινε ο μεταφραστής του ραντεβού μου. Ο βοηθός με κοιτούσε με την ίδια συμπάθεια. Ήθελα τόσο πολύ να τον ρωτήσω : ’’Όλα καλά με μένα ;‘’ Οι ακροδέκτες συνέχισαν να μεταφέρουν τα μηνύματα που κουβαλούσα μέσα μου και οι λαμπτήρες συνέχισαν ν ‘αναβοσβήνουν μέχρι που ο εκτυπωτής σταμάτησε. Ο γιατρός που δεν είχε σηκωθεί μέχρι τότε από τον υπολογιστή του με γλύκα που με ξένισε αποκρίθηκε :  ’’Κύριε Ελπιδοφόρε σας υπόσχομαι  πως θα σας γυρίσω το χρόνο πίσω’’. Ο βοηθός διέλυσε τη στενή σχέση που είχα για λίγο με τα καλώδια και έφυγε αφήνοντάς με μισόγυμνο.  Κανονικά θα έπρεπε να βιαστώ. Εγώ τουναντίον πήρα το χρόνο μου και άφησα την περιέργεια να με ροκανίζει. Αργά αργά κάθισα στη μοντέρνα καρέκλα που μου υπέδειξεο γιατρός αφήνοντας το σώμα μου να χυθεί πάνω της. Αισθάνθηκα πως έμοιαζα σαν αναποδογυρισμένο κεφαλαίο ζήτα. ‘’Κύριε Ελπιδοφόρε δεν θα είστε για πολύ ακόμη ένας κινούμενος και άλυτος γρίφος βιοσυντονισμού. Αν με ακούσετε με προσοχή θα σπάσετε το φράγμα της αιωνιότητας! Η κλινική σας εικόνα δείχνει πως ο χρόνος όχι μόνο έπαιξε μαζί σας αλλά κέρδισε ικανοποιώντας τη λαιμαργία του πάνω σας. Κάτι που δεν συμβαδίζει με την ηλικία σας. Το νευρικό σας σύστημα χρειάζεται κούρδισμα. Τα εγκεφαλικά σας κύτταρα πρέπει να αποτινάξουν την περίοδο λιτότητας που τους επιβάλλατε. Τα ακροδάχτυλά σας έχουν υποστεί μερική αναπηρία. Η ωχρά κηλίδα των ματιών σας ξεκίνησε απεργία πείνας ‘’.

 

 

“Τι θέλετε να πείτε, ψέλισσα. Η νόσος της Αγνωσίας σας επισκέφτηκε ήδη, μην είστε φιλόξενος μαζί της” . Μαζεύτηκα περισσότερο στην καρέκλα μου, σίγουρα τώρα θα έμοιαζα με μικρό ζήτα. Ο βιοσυντονιστής έκλεισε το φάκελό μου και τον έτεινε προς το μέρος μου. Αν μελετήσετε τις συμβουλές μου σε ένα χρόνο θα είστε κατά δέκα χρόνια νεότερος και αν τις υιοθετήσετε εσαεί θα σφύζετε από ζωή. Θα έχετε καταφέρει να κάνετε αναρρόφηση της πραγματικής σας ηλικίας. Έφυγα κάνοντας μια μεγάλη υπόκλιση και έχοντας ένα τεράστιο ερωτηματικό πάνω από το κεφάλι μου.

Το καλοκαίρι που ακολούθησε δεν ήταν τόσο ζεστό, ήταν όμως γενναιόδωρο μαζί μου.Εγώ ευγνώμωναπό την άλλη  με την Αρμένισσα θυρωρό γιατί άμβλυνε το βιοτικό μου επίπεδο. Συνάμα ευχαριστούσα τον εαυτό μου που καταβρόχθισε το εγώ του και έκανε υπακοή σε κάποιον άλλο. Ζω συν το χρόνο λοιπόν. Θυμήθηκα να κουρδίζω την κιθάρα μου που πήρα ως δώρο στην εφηβεία. Τα εγκεφαλικά μου κύτταρα απολαμβάνουν μικρά, ποικιλόμορφα,  ουσιαστικά λεκτικά γεύματα μέσα στο εικοσιτετράωρο. Τα ακροδάχτυλά μου αν και λειαιμένα από την κατάχρηση των χρόνων έχουν ανακτήσει μια Α κινητικότητα ενώ εγώ έχω εξοικονομήσει  ενέργεια για τον πλανήτη μιας και οι ηλεκτρικές και οι ηλεκτρονικές συσκευές έπαψαν να είναι η προέκταση του εαυτού μου. Τα μάτια μου πια βουτούν και ξαναβουτούν στην παλέτα της καθημερινότητας και ας μην είμαι καν ζωγράφος. Η νόσος της Αγνωσίας κινδυνεύει από μένα και εγώ μέσα σε ένα χρόνο είναι σαν να γνωρίζω τον κόσμο από την αρχή. Σαν πρόσκοπος κυνηγώ τη δράση και αμφίδρομα απολαμβάνω την αντίδρασή της πάνω μου. Τελικά, είναι πολύ ωραία η ζωή ειδικά όταν βιώνεις σε πολλές- πολλές στιγμές την ωραιότητα του κόσμου γεμίζοντας το ψυχής άκος με θύμησες…

Σχετικά άρθρα

«Η Ελένη, από την καλή και από την ανάποδη…»

Θανάσης Μουσόπουλος

Tανγκό, ένας καθαρά ανδρικός χορός | Η αιρετική όψη ενός διάσημου χορού

Αντώνιος Βαρβατσούλιας

Μινωικά και Μυκηναϊκά Ανάκτορα: μια σύγκριση που αποκαλύπτει πολλά

Βασίλειος Μακέδος

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X