Sparmatseto
Εικαστικά

Μέθοδοι Παρατήρησης Έργων Τέχνης | Οι μέθοδοι Feldman, Broudy και Anderson

Μέθοδοι Παρατήρησης Έργων Τέχνης

Οι μέθοδοι Feldman, Broudyκαι Anderson

Οι μέθοδοι παρατήρησης και ανάλυσης έργων τέχνης προσφέρουν ένα πρότυπο διαδικασίας παρατήρησης έργων τέχνης, σύμφωνα με το οποίο οδηγείται ο παρατηρητής σε τομείς βαθύτερης κατανόησης τους, ενεργοποιώντας, παράλληλα, τη διάθεση του για στοχασμό πάνω στο θεματικό περιεχόμενο των έργων. Διαφορετικά, σύμφωνα με τον Anderson πρόκειται για μια συστηματικά σχεδιασμένη διαδικασία η οποία στοχεύει στο να γίνει κατανοητό το έργο μέσα από την ερμηνεία του και την απόδοση νοήματος. Είναι αλήθεια ότι έχουν αναπτυχθεί πολλές μέθοδοι οι οποίες συγκλίνουν στην τελική δυνατότητα κρίσης του έργου και του ιδεολογικού του περιεχομένου.

Θα πρέπει βέβαια να διευκρινιστεί ότι η έννοια της «μεθόδου» δεν πρέπει να εκληφθεί ως κάτι στεγανό και μηχανικά τυποποιημένο που προσφέρει μια πορεία παρατήρησης η οποία πρέπει να ακολουθηθεί απαρέγκλιτα. Το πλησίασμα ενός έργου τέχνης με σκοπό την κατανόησή του δεν επιδέχεται δεσμευτικούς κανόνες και νόρμες. Η έννοια της μεθόδου πρέπει να εκληφθεί ως μια διαδικασία η οποία διακρίνεται σε επιμέρους γενικές φάσεις τις οποίες ο παρατηρητής πρέπει να διέλθει για να μπορέσει να περάσει από την φευγαλέα πρώτη παρατήρηση στην κατανόηση και βαθύτερη ερμηνεία του έργου.

 

Οι μέθοδοι Feldman, Broudyκαι Anderson

  • Η μέθοδος Feldman. Ο Feldman θεωρεί ότι η παρατήρηση και ανάλυση ενός εικαστικού έργου τέχνης μπορεί να γίνει μέσα από τέσσερις διαδοχικές στοχαστικές φάσεις. Την παρατήρηση, την ανάλυση, την ερμηνεία και την αξιολόγηση. Ο παρατηρητής περνά από την επιφανειακή παρατήρηση των άμεσα αντιληπτών στοιχείων του έργου στην επεξεργασία της ιδιαίτερης δομής του. Στόχος είναι να απαντηθούν κάποια ερωτήματα θεμελιώδη κατά τον Feldman: Ποια είναι η θεματολογία; Ποια μηνύματα θέλει να μου περάσει; Ποια ιδεολογικά ζητήματα αναδεικνύονται; Μέσα από αυτά ο παρατηρητής οδηγείται σε επίπεδα βαθύτερης κατανόησης του έργου αλλά και γενίκευσης των ιδεολογικών του στοιχείων στην καθημερινότητα.
  • Η μέθοδος Broudy. Ο Broudy συμφωνεί με τον Feldman στην προσέγγιση του και θεωρεί ότι μπορεί ο παρατηρητής να φτάσει στον στόχο της κατανόησης του έργου τέχνης μέσα από δύο φάσεις. Αρχικά αναδεικνύει την σημασία της ενεργοποίησης αισθητικών παρατηρήσεων όπως η αναζήτηση της τεχνοτροπίας, των όγκων και των σχημάτων καθώς και τη σύνδεση όλων των στοιχείων που αποτελούν το έργο. Έπειτα πρέπει να εντοπιστούν και να περιγραφούν τα συναισθήματα που γεννά το έργο αλλά και τα μηνύματα που θέλει να περάσει. Μέσα από τις δυο αυτές φάσεις καταλήγει ο παρατηρητής στη συνολική θεώρηση και κατανόηση του έργου.
  • Η μέθοδος Anderson. Από την άλλη ο Anderson καταλήγει σε μια μέθοδο που περιέχει τις εξής διεργασίες: πρώτη αντίδραση, περιγραφή, ερμηνεία και αξιολόγηση. Αρχικά ο παρατηρητής προβαίνει σε μια πρώτη κρίση του έργου και σχολιάζει τα διακριτά του στοιχεία. Έπειτα, εμβαθύνει σε πιο αφηρημένες διαστάσεις όπως ο συμβολισμός και η ιδεολογική του βάση και καταλήγει, μέσα από τη σύνθεση όλων των παραπάνω, στην ερμηνεία του έργου. Στη συγκεκριμένη μέθοδο όμως, η διαδικασία δεν σταματά στο σημείο αυτό αλλά ο παρατηρητής συνεχίζει αναζητώντας τόσο τις προθέσεις του καλλιτέχνη όσο και τις κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες υπό τις οποίες έζησε και δημιούργησε. Η όλη διαδικασία ολοκληρώνεται με τη σύνθεση όλων όσων προέκυψαν από την παραπάνω διαδικασία και τη διατύπωση της τελικής και αιτιολογημένης πια, κρίσης για το έργο.

 

Η κοινή βάση των παραπάνω μεθόδων είναι ότι θεωρούν πως η ανάλυση ενός έργου βασίζεται στην παρατήρηση η οποία ξεκινά από τα προφανή χαρακτηριστικά του για να εμβαθύνει στο ιδιαίτερο νόημα που αυτό υποδηλώνει. Οι μέθοδοι αυτοί πέρα από την αξία τους για την κατανόηση ενός έργου, βελτιώνουν και τον τρόπο που σκέπτεται ο παρατηρητής για τη τέχνη καθώς μέσα από τις διαδοχικές φάσεις τους αναδεικνύεται «… όχι μόνο η αισθητική, αλλά και η διανοητική αξία των έργων τέχνης» αλλά και η διανοητική αξία που εμπεριέχεται στην τέχνη γενικότερα.

Σχετικά άρθρα

Δημήτρης Μυταράς – Αλέκος Φασιανός σε κοινή έκθεση στη Roma Gallery

Βασίλειος Μακέδος

Οι αυτοπροσωπογραφίες του Rembrandt.

Χωρίς τίτλο ΙΙ. Ελληνική Μεταπολεμική Αφαίρεση: Τα ηρωικά χρόνια | Έκθεση στο MoMus

Βασίλειος Μακέδος

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X