Sparmatseto
Θέατρο Τέχνες

Παραστάσεις στο θέατρο της αρχαίας Επιδαύρου, καλοκαίρι 2019

Με κάποια καθυστέρηση (σε σχέση με την ημερομηνία ανακοίνωσης του προγράμματος) καταγράφω και τι να δούμε/μη δούμε και τι να περιμένουμε από τις παραστάσεις αρχαίου δράματος στο αρχαίο θέατρο…

Η αλήθεια είναι ότι η πρώτη σκέψη μου ήταν μια έκπληξη -ευχάριστη για εμένα, ίσως όχι τόσο για όσους αποζητούν ένα ξέσπασμα γέλιου στα αγαπημένα, καυτά συχνά από τον καύσωνα εδώλια: σχεδόν καθόλου Αριστοφάνης (τη σταθερή απουσία του Μενάνδρου, την έχουμε συνηθίσει – για την κατά τα θεατρικά δεδομένα άγνωστη στην Ελλάδα, ρωμαϊκή κωμωδία του Πλαύτου και του Τερεντίου, δεν κάνω λόγο). Γιατί όμως πρόκειται για μια ευχάριστη έκπληξη; Σταθερή μου θέση ότι ναι μεν η Αττική Κωμωδία και ο εκπρόσωπός της Αριστοφάνης κατάφεραν από συγχρονικοί να γίνουν απόλυτα διαχρονικοί και «να φέρνουν κόσμο» στο θέατρο, αλλά δε η ορχήστρα της Επιδαύρου προορίζεται κατεξοχήν για Τραγωδία… Τότε είναι που το μαζικό και συλλογικό της Κωμωδίας γίνεται ατομική σιωπή και σκέψη και κάτω από τον ξάστερο ουρανό αυτού του θεάτρου εγείρονται τα ερωτήματα της μοίρας, του έρωτα, του πάθους, της μανίας, σαν απόηχοι του πανανθρώπινου υποσυνειδήτου και των όσων μάθαμε ή δεν μάθαμε και θα θέλαμε να ξέρουμε για το αρχαίο θέατρο από το σχολείο.

Στο προκείμενο λοιπόν, μετά τη λυρική εισαγωγή μου:

 

21-22 Ιουνίου: «Οιδίπους», σκηνοθεσία: Ρόμπερτ Γουίλσον.

Μια πολλά υποσχόμενη συμπαραγωγή που όμως έχει ως θέμα τον μύθο (ως ιστορία) και το μυθολογικό υπόβαθρο του Οιδίποδα και όχι τον «Οιδίποδα Τύραννο» του Σοφοκλή… πολύγλωσση, με tableauxvivants και ένα ζεύγος αφηγητών… ενδιαφέρουσα θεατρική προσέγγιση και απόδειξη ότι η αρχαία μυθολογία έχει τη δύναμη να εμπνέει ακόμη και σήμερα, όπως και στην κλασική Αθήνα την αρχαία τραγωδία…

Θα προτιμούσα, εφόσον δεν αφορά το αρχαίο δράμα, να μη σχολιάσω, πέραν του ότι ως κλασικό φιλόλογος -το τονίζω- προτιμώ να παρακολουθώ παραστάσεις αρχαίου δράματος το καλοκαίρι.

 

festival-athinvn-soarmatseto (1)28-29 Ιουνίου: Εθνικό Θέατρο, «Ορέστεια» του Αισχύλου, «Αγαμέμνων», σκηνοθεσία: Ι. Βουλγαράκη, «Χοηφόροι» σκηνοθεσία: Λ. Μελεμέ, «Ευμενίδες», σκηνοθεσία: Γ. Μαυραγάνη

Χρόνια είχαμε να δούμε ολόκληρη την τριλογία. Κατ’ αρχάς, μια προειδοποίηση/συμβουλή: θέλει γερή μέση και υπομονή για όσους/ες έχουν θέμα με το κάθονται στις κερκίδες για πολλές ώρες και να συλλογιστούν ότι θα προβούν εκ νέου σε «ανακάλυψη» του νόμου της σχετικότητας: αν η τριλογία «ρέει», ο χρόνος κυλάει σαν μία ανάσα, αν όμως η τριλογία «κολλάει», ο χρόνος φαντάζει αιώνες…

Σημαντική η σύμπραξη τριών γυναικών στη σκηνοθεσία, και μάλιστα νέων. Εφόσον όμως έχω δει την τριλογία σκηνοθετημένη από τον Κ. Κουν (υπάρχει στο διαδίκτυο), του οποίου κυρίως ο «Αγαμέμνων» διδάσκει τι σημαίνει προσέγγιση του αρχαίου κειμένου για σύγχρονη παράσταση, δεν νομίζω ότι θα αισθανθώ ότι μου λείπει κάτι, αν δεν τη δω.

Τη συνιστώ όμως για όσους/ες θέλουν κάτι «φρέσκο» (αν και τα σημειώματα των 3 γυναικών σκηνοθετών δυστυχώς γράφουν τα γνωστά και τετριμμένα) και, κυρίως, όσους δεν γνωρίζουν τι σημαίνει τριλογία και Αισχύλος.

 

5-6 Ιουλίου: Εθνικό Θέατρο – Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου, «Ικέτιδες» του Ευριπίδη, σκηνοθεσία: Στάθης Λιβαθινός, με: Άννα Γιαγκιώζη, Κάτια Δανδουλάκη, Άνδρη Θεοδότου, Κόρα Καρβούνη, Θοδωρής Κατσαφάδος, Κατερίνα Λούρα, Τζίνη Παπαδοπούλου, Αγλαΐα Παππά, Μαρία Σαββίδου, Άκης Σακελλαρίου, Χρήστος Σουγάρης, Κωνσταντίνα Τάκαλου, Τάνια Τρύπη, Ανδρέας Τσέλεπος, Νιόβη Χαραλάμπους, Χάρης Χαραλάμπους.

Σπάνια παρουσιάζονται αυτές οι «Ικέτιδες» (που δεν έχουν καμία σχέση με το ομώνυμο έργο του Αισχύλου) και με την Κάτια Δανδουλάκη μαζί με έναν «στέφανο» σημαντικότατων ηθοποιών. Μοναδική ευκαιρία να γνωρίσει κάποιος αυτό το λιγότερο δημοφιλές και ίσως κάπως «δύσκολο» έργο του Ευριπίδη, μυθολογικά τη συνέχεια των αισχύλειων «Επτά επί Θήβας», με αναχρονισμούς και σκηνές πόνου, απόγνωσης και αγάπης και αυτό το «γιατί» να αιωρείται…

Όσοι θέλουν να γνωρίσουν τον νεωτεριστή Ευριπίδη σε μια πολλή καλή στιγμή του και να απολαύσουν ηθοποιούς γνωστούς για τις ικανότητές τους υπό την καθοδήγηση σκηνοθέτη που δεν έχει απογοητεύσει την Επίδαυρο, να σπεύσουν, νομίζω ότι ο συνδυασμός θα τους δικαιώσει.

 

12-13 Ιουλίου: «Οιδίπους Τύραννος» του Σοφοκλή, σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης (συμπαραγωγή: Αθηναϊκά Θέατρα – ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης).

Και ο «κλασικός» Οιδίποδας της άγνοιας, της απόγνωσης, της αυτοαναφορικότητας, σε μετάφραση του Γιάννη Λιγνάδη, συντελεστές: Δημήτρης Λιγνάδης (Οιδίποδας), Αμαλία Μουτούση (Ιοκάστη), Νίκος Χατζόπουλος (Κρέων), Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης (Τειρεσίας), Γιώργος Ζιόβας (Άγγελος), Γιώργος Ψυχογιός (Θεράπων), Νικόλας Χανακούλας (Εξάγγελος)
Ίσως η κορυφαία στιγμή των φετινών παραστάσεων. Δεν θα βαρεθώ ποτέ να παρακολουθώ τον Οιδίποδα, ο σκηνοθέτης έχει μελετήσει τον ρόλο παλαιότερα ως ηθοποιός, οι λοιποί συντελεστές από τους πιο αγαπημένους μου. Αυτή την παράσταση τη συνιστώ ανεπιφύλακτα.

 

19- 20 Ιουλίου: ΚΘΒΕ, «Ιφιγένεια η εν Αυλίδι» του Ευριπίδη, σκηνοθεσία: Γιάννης Καλαβριανός, Παίζουν: Ανθή Ευστρατιάδου (Ιφιγένεια), Γιώργος Γλάστρας (Αγαμέμνων), Γιώργος Καύκας (Πρεσβύτης), Νικόλας Μαραγκόπουλος (Μενέλαος), Χρίστος Στυλιανού (Αγγελιοφόρος), Μαρία Τσιμά (Κλυταιμήστρα), Θανάσης Ραφτόπουλος (Αχιλλέας).

Αγαπημένο ΚΘΒΕ, τυχερή χρόνια φέτος του Ευριπίδη υποθέτω. Από τα πιο αγαπημένα μου τραγικά έργα, η «άνιση» τραγωδία του Ευριπίδη, τα γεγονότα που οδηγούν έναν πατέρα να θυσιάσει την κόρη του, συνωμοσίες, αλήθειες, ψέματα και αυτοθυσία… Μια παράσταση που αξίζει κάποιος να δει, καθώς συμφωνώ και με τον σκηνοθέτη «Στην Αυλίδα δεν έχει σταματήσει μόνο ο άνεμος, αλλά η ίδια η ζωή. Όλοι περιμένουν, να συμβεί κάτι. Και πολύ σύντομα, αυτό θα είναι η κατάλυση της λογικής.» Το μεγαλείο και η παράτολμη τυπική έμπνευση του Ευριπίδη στα καλύτερα δείγματά της.

 

26 – 27 Ιουλίου:Comédie-Française, «Ηλέκτρα / Ορέστης» του Ευριπίδη, σκηνοθεσία: IvovanHove.

Σημαντική συνεργασία για το Φεστιβάλ και τα πολιτιστικά δρώμενα της χώρας μας, αλλά… δύο έργα σε ένα; Ίσως ακόμη προσωπικά να μην είμαι έτοιμη για «νέους ασκούς», γιατί περί τούτου πρόκειται, όχι για καινό οίνο σε παλαιό ασκό (βλ. αρχαίο θέατρο), αλλά για νέο κρασί σε νέο φλασκί… Για κάποιον που έχει βαρεθεί το αρχαίο δράμα, ας πάει, για κάποιον που θέλει να γνωρίσει το αρχαίο δράμα, δεν συνιστώ αυτή την παράσταση.

 

2 και 3 Aυγούστου: «Νεφέλες» του Αριστοφάνη, σκηνοθεσία: Δημήτρης Καραντζάς, Παίζουν: Γιώργος Γάλλος (Στρεψιάδης), Νίκος Καραθάνος (Σωκράτης), Αινείας Τσαμάτης (Φειδιππίδης), ΚαρυοφυλλιάΚαραμπέτη (Δίκαιος Λόγος), Θεοδώρα Τζήμου (Άδικος Λόγος), Χρήστος Λούλης (Δανειστής Α’), Γιάννης Κλίνης (Δανειστής Β’), Πάνος Παπαδόπουλος (Μαθητής Α’), Παναγιώτης Εξαρχέας (Μαθητής Β’), Χορός Νεφελών: Αλεξάνδρα Αϊδίνη, Ευδοξία Ανδρουλιδάκη, Παναγιώτης Εξαρχέας, ΚαρυοφυλλιάΚαραμπέτη, Γιάννης Κλίνης, ΈμιλυΚολιανδρή, Χρήστος Λούλης, Πάνος Παπαδόπουλος, Ελίνα Ρίζου, Θεοδώρα Τζήμου.

Από τα πιο αγαπημένα μου έργα του Αριστοφάνη, με σημαντικούς συντελεστές σε σύντομους ρόλους… Λάθος στο κείμενο της παρουσίασης ότι αυτή η παράσταση «παρουσιάστηκε στα Μεγάλα Διονύσια το 423 π.Χ.» (πρόκειται για αναθεώρησή από τον κωμωδιογράφοτης ηττημένης παράστασης του 423 π.Χ, της οποίας το κείμενο δεν διασώθηκε).

Θα ήθελα να δω πώς «λύνονται» τα σκηνοθετικά προβλήματα που θέτει αυτό το έργο, αλλά θα προσέχω πάντα τον θεοπλάνο Στρεψιάδη και τον μη πλατωνικό, «ανθρώπινο» και αιθέριο Σωκράτη στο φροντιστήριό του… Ως τη μόνη κωμωδία αυτής της σεζόν, οφείλουμε να την τιμήσουμε (εντός και εκτός Επιδαύρου).

 

9 και 10 Aυγούστου: ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας, «Προμηθέας Δεσμώτης» του Αισχύλου, σκηνοθεσία: Σταύρος Τσακίρης, Παίζουν KathrynHunter (Προμηθέας), Νικήτας Τσακίρογλου (Αφηγητής), Δημήτρης Πιατάς(Ήφαιστος), Πέγκυ Τρικαλιώτη (Ιώ), Γεράσιμος Γεννατάς (Ωκεανός), Αλέξανδρος Μπουρδούμης(Κράτος), Ηλιάνα Μαυρομάτη (Ερμής), Αντιγόνη Φρυδά (Ερμής), Κώστας Νικούλι (Ερμής).

Αρχικά ενθουσιάστηκα με αυτή την παράσταση και όλους τους συντελεστές της. Με βάζει λίγο σε σκέψεις τι δουλειά έχει «ο αφηγητής» στο κείμενο… αλλά το σημείωμα του σκηνοθέτη διαφωτίζει πίσω από τις γραμμές: ένα αινιγματικό έργο του Αισχύλου ως γνώμονας για το σήμερα…, να μη τη χάσετε λοιπόν, γιατί πρόκειται για κατάθεση γνώσεων, κατανόησης και λελογισμένης πρόσληψης.

 

Σχετικά άρθρα

H Ηρώ Μπέζου κέρδισε το βραβείο “Μελίνα Μερκούρη”

Ξεκινάνε οι εγγραφές στα “Ανατολικά του Νέστου”

Αντώνιος Βαρβατσούλιας

Emmanuel Macron | Θα ανακατασκευάσουμε την Παναγία των Παρισίων δήλωσε ο Γάλλος πρόεδρος

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X