Sparmatseto
Αφιερώματα Πρόσωπα

Έλενα Ψαραλίδου Φιλιππιτζή: η ποιήτρια της αέναης ευαισθησίας

Μέσα στη μεγάλη σειρά των ξανθιωτών και ξανθιωτισσών δημιουργών, ξεχωριστή θέση κατέχουν τα διαβατάρικα πουλιά της Ξάνθης, που πέταξαν σε άλλες φωλιές, αλλά δεν ξεχνούν τη γενέτειρά του και στη ζωή και στο έργο τους.

Στις ποιήτριες της Ξάνθης ιδιαίτερη θέση κατέχει η νομικός και ποιήτρια Έλενα Ψαραλίδου Φιλιππιτζή, η οποία από το 1987 ζει στο Βόλο, με τον σύζυγό της Στάμο Φιλιππιτζή, με τους δύο γιούς τους, όντας τα τελευταία χρόνια μια ευτυχισμένη γιαγιά.

Το έργο της έγινε γνωστό στην Ξάνθη, με παρουσιάσεις ποιητικών συλλογών στο Ίδρυμα Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης, αλλά και με δημοσιεύματά μου στον τοπικό τύπο και στη «Φοροτεχνική και Θρακική Προσέγγιση».

Το 1997 εμφανίστηκε στο ποιητικό Πάνθεον με τη συλλογή “Το Ρίγος των Φύλλων”. Τότε σε βιβλιοκριτικό κείμενό μου έγραφα: “Η Έλενα Ψαραλίδου μεταδίδει το ρίγος μικρών και ευαίσθητων συγκινήσεων, “καρφώνοντας” τις λέξεις με το βλέμμα ποιητή” και κατέληγα ότι “η κοινωνία και ο κοινωνικός άνθρωπος παραφυλάει, πίσω από τα φύλλα που ριγούν. Ένα παιχνίδι ισορροπιών, αγάπης, αναζήτησης”.

Πιστεύω και διατυπώνω την πεποίθηση ότι για ένα λογοτέχνη/μια λογοτέχνιδα, ποιητή/ποιήτρια, πιο σημαντικό είναι το δεύτερο βιβλίο. Αυτό πιστοποιεί αν κάποιος είναι ποιητής ή αν απλώς γράφει ποιήματα.

Το 2005 έχουμε τη δεύτερη συλλογή της με τίτλο “Της αθέατης σελήνης”. Στην εξαίρετη δεύτερη συλλογή επιβεβαιώνεται αυτό που διέβλεπα στην πρώτη. Προσγείωση στον κόσμο τούτο και κοινωνικότητα. Από το μέσα στο έξω.

Στο Ρίγος έλεγε : Μέσα στο στήθος των ανθρώπων / πνέει μανιωδώς άνεμος ονείρων.

Τώρα: Μέρα και νύχτα αλιεύουν οι ψαράδες.

Το 2007 ακολουθεί η συλλογή “Αφή σκιών”. Πρώτα από τον ουρανό στη γη, τώρα από τη γη στον ουρανό. Παλμικές κινήσεις που αχνίζουν αίμα και έρωτα.

 

Τα μάτια διαπερνούν την επιφάνεια

ψάχνουν στο βάθος της ζωής το Αμετάβλητο.

Άλλη μια νύχτα

κοιμούμαι και ξυπνώ στην ίδια έλλειψη.

 

Ταξίδι ανάμεσα στο φως και στο σκότος, ανάμεσα στη μέρα και στη νύχτα, βέβαια. Το ζητούμενο είναι, αυτό που συνδέει, που δένει κατά έναν προσωκρατικό τρόπο, το ωραίο με το καίριο.

 

Η τέταρτη συλλογή το 2008 “Σώματα λόγια”.

Οι παραδείσιες θύρες μισανοίγουν

οι σαύρες σέρνουν τα στήθη τους

στην γκρίζα πέτρα ανοιχτόχρωμα

και ο κόσμος καθρεφτίζεται κιτρινοπράσινος

μέσα στα μάτια τους.

 

Και το 2014, η νέα ποιητική συλλογή “Θυμητάρι Ενός Ερημοναύτη”. Πρόκειται για μια από κάθε άποψη άρτια παρουσία, ως περιεχόμενο, τεχνική, εμφάνιση του βιβλίου. Η Έλενα προσέχει κάθε λεπτομέρεια.

Δύο χαρακτηριστικά δείγματα της αέναης ευαισθησίας της Έλενας.

 

ΑΜΟΙΡΑΣΤΟ

Ξύπνησα γεμάτη αγάπη κι αίματα

από ποιήματα αγέννητα

Τον ύπνο σκούπισα που δάκρυσε.

Το χάδι σπάραξε στο χέρι μου,

βαθύ σημάδι

Το χάδι που δεν χάρισα, κάψιμο μοιάζει.

Άγρυπνος μέσα στο βράδυ

τυλίγομαι σκοτάδι

Σφίγγεται γύρω στο λαιμό

αμοίραστο το χάδι.

 

ΑΝΑΜΕΝΟΥΣΑ

Αναμένω με το μαντήλι του χαιρετισμού δεμένο,

Βλέμματα να φωτίσουν τον ορίζοντα,

Περιστέρια να υψώσουν ουράνιο τόξο,

Αστέρια να σπιθίσουν νέους τόπους ουρανού,

Τα πεύκα να τρυπήσουνε τα σύννεφα

Και μια ψιχάλα να στολίσει τις βελόνες τους.

Ο κόσμος να γελάσει

Μια νεότητα τους κήπους να ανθίσει.

Ολόγυρα να τρέχουνε ορδές των θερινών ανθών,

Θάλασσες και παιδιά ευτυχισμένα ,

Με μια φέτα καρπουζιού στα χέρια

Και σπόρους κόκκινης χαράς

Να στάζουν στην κοιλιά τους.

Τότε θα λύσω το μαντήλι και θα σκεπάσω την καρδιά μου

Σα νεογέννητο ψωμάκι να φουσκώσει.

κι όταν η ζύμη σηκωθεί,

Θα βγάλουν το κεφάλι

Σιτάρια, καλαμπόκια

Και έφηβοι στεφανωμένοι, του Τσαρούχη…

 

Η ποίηση της Έλενας Ψαραλίδου είναι ένας ευαίσθητος παλμογράφος της εποχής μας, που με καθαρά ποιητική γλώσσα και μέσα μας «κοινωνεί» τα σεπτά δώρα του λόγου.

Να πω κάτι για την οποία τη θαυμάζω: την ποίηση την κοινωνεί μαζί με άλλες ιέρειες και ιερείς της ποίησης στην κοινωνία του Βόλου. Ζηλεύω…

 

 

ΒΙΟ – ΕΡΓΑΓΡΑΦΙΚΟ

Η Έλενα Ψαραλίδου -Φιλιππιτζή γεννήθηκε το 1961 στην Ξάνθη και ζει από το 1987 στο Βόλο. Σπούδασε νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και μεταπτυχιακές σπουδές στον τομέα Διεθνών Σπουδών και Ευρωπαϊκού Δικαίου του ιδίου Πανεπιστημίου, εργάσθηκε ως Δικηγόρος και διαπιστεύτηκε ως διαμεσολαβήτρια. Γράφει ποίηση , ταξιδιωτικά , δοκίμια. Συνεργάσθηκε με λογοτεχνικά περιοδικά και τον τοπικό τύπο. Συμμετείχε σε διεθνείς ποιητικούς διαγωνισμούς και διεθνή συνέδρια, λαμβάνοντας πολλά βραβεία και διακρίσεις. Ποιήματά της μεταφράστηκαν , στα Γαλλικά, Αγγλικά , Ιταλικά , Αραβικά , Αλβανικά, Ινδικά και Ισπανικά. Δημιούργησε την ομάδα προφορικής ποίησης Volos Poetry Slam το 2010 με την οποία κάνουν θεματικές ποιητικές δράσεις σε χώρους τους καθημερινές ζωής με ποιήματα που γράφουν πάνω στη θετική άποψη και πράξη για τη ζωή.

 

Δημοσίευσε τις ποιητικές συλλογές:

  • Το ρίγος των φύλλων , εκδόσεις Πλέθρον, 1997.
  • Της αθέατης σελήνης / Face Invisible , δίγλωσση έκδοση στα Ελληνικά και Γαλλικά, εκδόσεις Νησίδες, 2005.
  • Αφή σκιών, εκδόσεις Νησίδες, 2007
  • Touche d’ Ombres στα γαλλικά, αυτοέκδοση, Βόλος 2007.
  • ΣΩΜΑΤΑ ΛΟΓΙΑ, εκδόσεις Γαβριηλίδη, 2008.
  • Corpes et Paroles στα γαλλικά, αυτοέκδοση, Βόλος, 2008.
  • ΘΥΜΗΤΑΡΙ ΕΝΟΣ ΕΡΗΜΟΝΑΥΤΗ , αυτοέκδοση, Βόλος, 2014

Σχετικά άρθρα

Στέφανος Ιωαννίδης: παιδί της ελεύθερης Ξάνθης (1923 – 2001)

Θανάσης Μουσόπουλος

Συν-κινήσεις από τον Διογένη Παπαδόπουλο

Ανθή Κοσμά

Βιβλίο | Ιωάννης Μήτσιος, «Το στοίχημα της Αναγέννησης-Το μέλλον της Ελλάδας σε έναν μεταβαλλόμενο κόσμο.»

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X