Sparmatseto
Αφιερώματα Πρόσωπα

Άργης Κόρακας (1888 – 1940): Ο πρώτος ξανθιώτης ποιητής

Με τον Άργη Κόρακα ή Α. Άργη ασχολήθηκα από παλιά ερευνώντας και μελετώντας τη λογοτεχνία και τους λογοτέχνες της Θράκης και, βέβαια, της Ξάνθης. Στα «Θρακικά Χρονικά» και στα «Θρακικά» συνάντησα κάποια στοιχεία. Ιδιαίτερα στάθηκα στην «Ανθολογία Θρακών ποιητών των νεωτέρων χρόνων» που εκδόθηκε στα 1936 από το Θρακικό Κέντρο, έκδοση των «Θρακικών» με την επιμέλεια του Άργη Κόρακα. Αυτή η Ανθολογία με βοήθησε πολύπλευρα στις πρώιμες μελέτες μου.

Στη «Συνοπτική Ιστορία Θρακικής Λογοτεχνίας» (ανάτυπο από «Θρακική Επετηρίδα», τ. γ΄ 1982) αναφέρομαι στη ζωή και το έργο του, σημειώνοντας ότι «Τα γραπτά του έχουν μια φρεσκάδα, ποτισμένη από γνήσιο λαϊκό πνεύμα. Τα ποιήματά του θυμίζουν δημοτικά τραγούδια». Στο βιβλίο μου «Ξάνθη, Εκατό χρόνια Τέχνη του λόγου», 1998, αφιερώνω πέντε σελίδες για το έργο του Κόρακα, σε μια σχετικά επαρκή αναφορά με παράθεση κάποιων αποσπασμάτων. Τέλος, στα δύο τεύχη της Νεότερης Θρακικής Λογοτεχνίας, Φάκελος: Τοπική Ιστορία Ξάνθης, 2000, στο πρώτο αναφέρεται η ζωή και το έργο και στο δεύτερο τεύχος δύο ποιήματά του.

Παραθέτουμε κάποια εργοβιογραφικά στοιχεία  και στη συνέχεια δείγματα δουλειάς του ποιητικής.

korakoas3-sparmatseto (1)Ο Άργης Κόρακας γεννήθηκε το 1888 στην Ξάνθη. Σε μικρή ηλικία ακολούθησε τον πατέρα του, που ήταν δάσκαλος, αρχικά στον Πύργο της Ανατολικής Ρωμυλίας και στην Αγχίαλο όπου έμαθε τα πρώτα γράμματα στα εκεί Ελληνικά σχολεία. Φοίτησε στο Ζαρίφειο Ελληνικό Γυμνάσιο της Φιλιππούπολης και στο Ελληνικό Γυμνάσιο της Αδριανούπολης. Επέστρεψε στην Ελλάδα στις αρχές του 20ου αι. με την ανταλλαγή πληθυσμών. Έζησε για ένα χρόνο στην Κωνσταντινούπολη και μετά επί τρία χρόνια στην Αρτάκη της Κυζίκου και την Αμισό του Πόντου όπου μαζί με τον πατέρα του δούλεψε ως δάσκαλος. Μετά τους Βαλκανικούς πολέμους κατέβηκε στην Αθήνα όπου σπούδασε στη Νομική Σχολή Αθηνών και εργάστηκε στην “Ακρόπολη” του Βλάση Γαβριηλίδη. Εργάστηκε στο Υπουργείο Συγκοινωνίας και στο Υπ. Σιδηροδρόμων και Αυτοκινήτου. Γνώριζε πολύ καλά τη βουλγαρική γλώσσα και μετέφρασε στα ελληνικά τα έργα σύγχρονων Βουλγάρων συγγραφέων, έργο για το οποίο τιμήθηκε με παράσημο (Σταυρό) του “Βασιλικού Τάγματος του Αγ. Αλεξάνδρου” από τον βασιλέα Μπόρις της Βουλγαρίας το 1940. Τα έργα του δεν θεωρούνται μεγάλης φιλολογικής σημασίας αλλά ορισμένα, όπως το «Αναμνήσεις από την Παληάν Αγχίαλο», περιέχουν χρήσιμες ιστορικές πληροφορίες. Πέθανε το 1940.

Αν έρθεις με την Άνοιξη, με ρόδα θα στολίσω

τα καστανά μαλλάκια σου, να σε γλυκοφιλήσω

κι’ αν με το Θέρος μου φανείς, θα σού’χω φυλαγμένα

με παπαρούνες αγκαλιά και στάχυα μεστωμένα.

 

Η θέρμη της ανάσας σου ροδόσταμο

χαϊδεύει και ζαλίζει και μεθάει

κι’ απ’ το φεγγάρι πέφτουνε σαν άνθινη

βροχή τα φίλτρα, αγνές πνοές του Μάη.

 

Ας έρθουμε στη Θράκη, κάποιοι στίχοι του Κόρακα για τη Θάσο:

Θάσο, θρακιώτικο νησί,

χαρά μου η πλώρη του καϊκιού ως με φέρνει,

μα η θλίψη, η θλίψη περισσή,

όταν μακριά σου η πρύμη του με παίρνει.

 

Και στη γενέτειρά του αναφέρεται, στις εργάτριες που σχολούσανε τα καπνεργοστάσια κι ένα βουητό γέμισε τα στενά σοκάκια. Ας ακούσουμε τον ποιητή πώς το λέει:

 

Κάθε βράδυ όταν σκολάνε και περνούνε.

άλλες τσούρμο ή δύο τρεις, ή μία μονάχη,

τα βαμμένα τους χειλάκια κελαϊδούνε,

παπαρούνες άλλες κι άλλες σαν το στάχυ

……………………………………………………………….

Νυχτωμένες θα γυρίσουνε στο σπίτι,

βιαστικά και νυσταγμένες θα δειπνήσουν,

και θα πέσουν σ’ ένα ύπνο καταλύτη,

γιατί πρέπει νωρίς πολύ να ξυπνήσουν.

 

Το 1938 δύο χρόνια πριν πεθάνει έγραψε ένα ποίημα που μιλά για την πατρίδα του την Ξάνθη. Να λίγοι στίχοι:

Γεια σου πατρίδα αρχοντική, Θρακιώτισσα κυρά

που της Ροδόπης οι πνοές σε λούζουν σε χτενίζουν

…………………………………………………………………….

«Τι στ’ άγιο χώμα σου, είχα εγώ, το πρώτο ανάβλεμμά μου.

Σ’ ένα σπιτάκι ταπεινό, στο Τσάι εκεί κοντά

στου Καβακιού το μαχαλά, σ’ ένα στενό σοκάκι,

όταν φορούσες φερετζέ κι η Ελλάδα ήταν μακριά

όσο μακριά ήταν και γι’ αυτήν, μακριά και πόσο η Θράκη».

Ο Άργης Κόρακας, αξίζει οι νεότεροι να γνωρίσουν το έργο του πρώτου αναφερόμενου ποιητή της Ξάνθη.

Σχετικά άρθρα

Αύριο δεν είναι απλώς μια άλλη μέρα | Του Κώστα Μπλιάτκα

Κική Δημουλά, η επιστολή της στον Θανάση Μουσόπουλο

Θανάσης Μουσόπουλος

Θοδωρής Παπαϊωάννου: από τα παιδιά εμπνεύστηκα πολλές ιστορίες και παράλληλα αποτελούν ένα ακροατήριο που λέει την αλήθεια

Βασίλειος Μακέδος

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X