Sparmatseto
Αφιερώματα Βιβλίο Πρόσωπα

“Ο Αχμάκης”, μια μυθιστορηματική βιογραφία για τον μεγάλο Έλληνα λαϊκό ζωγράφο Θεόφιλο.

αχμάκης, ορισμός: Τουρκικής προελεύσεως λέξη, συνώνυμη του ηλιθίου ή βραδύνοος ανθρώπου. Συναντάται και στο θηλυκό, ως αχμάκω. Κοινός όρος στη βόρεια Ελλάδα.

Το παρατσούκλι, “Αχμάκης”, ήταν το συνοδευτικό προσωνύμιο του Θεόφιλου Χατζημιχαήλ ήδη από την παιδική του ηλικία. Το σκωπτικό παράσημο μιας κοινωνίας για τον πιο ιδιότροπο καλλιτέχνη της νεότερης ελληνικής περιόδου.

«Εγώ, με το φτενό μ’ το μυαλό, ένα πράμα ξέρω. Μιαν ολάκερη ζωή την αφιέρωσα στη ζωγραφική γιατί καθώς φαίνεται ήταν της μοίρας μου γραφτό να γένει έτσι· αλλιώτικα δεν θα μπορούσε να συμβεί κάτι διαφορετικό. Σαν την ανάσα ένα πράμα. Δεν ανασαίνεις γιατί αυτό σημαίνει κάτι, δεν βασανίζεις τον νου σου για να καταλάβεις τι κρύβεται πίσω απ’ την ανάσα, αλλά απλά, ανασαίνεις αδιάκοπα γιατί θες να ζεις. Έτσι και η ζωγραφική μου, μπάρμπα. Ζωγραφίζω για να ζήσω. Να μην τα τινάξει η ψυχούλα μ’…».

Το βιβλίο του Βαγγέλη Παππά αποκαλύπτει μυθιστορηματικά την πολυκύμαντη βιογραφία του πιο παράξενου κι αμφιλεγόμενου Έλληνα ζωγράφου. Ενός ταπεινού φουστανελοφόρου, ενός οραματιστή, σε μια Ελλάδα που σχεδόν οι πάντες είχαν πάψει να ονειρεύονται. Ενός ανεπανάληπτου καλλιτέχνη που οι καινοτομίες του τότε, θεωρήθηκαν αδιάφορες και γραφικές×και μιας τέχνης που ύμνησε με τρόπο πρωτόγνωρο την ελληνικότητα, τον έρωτα και τον ηρωισμό, σε τέτοιο βαθμό, που η ειλικρίνεια της, αν και θεωρήθηκε αδιάφορη από τους συμπατριώτες της, ωστόσο στη Δύση του μοντερνισμού αναγορεύτηκε ως σπουδαία κι ανεκτίμητη.

Θεόφιλος Κεφαλάς – Χατζημιχαήλ (1870-1934)

Η ιστορική διαδρομή του αξεπέραστου λαϊκού ζωγράφου, Θεόφιλου στο χρόνο, ήταν στ’ αλήθεια μυθιστορηματική. Η σύγχρονη ιστορία, οι νίκες και οι ήττες του ελληνισμού κινούν αδιάκοπα τον Θεόφιλο πάνω στον γεωγραφικό χάρτη της Ελλάδας ως πλάνητα και ιεραπόστολο της ανώτερης ιδέας του αγνού ηρωισμού, με μοναδικό του όπλο, ένα μονάχα πινέλο…

Ο Βαγγέλης Παππάς μέσα από την ιστορία και τον μύθο του μεγάλου Έλληνα ζωγράφου που ενέπνευσε καθοριστικά την γενιά του ’30, δημιουργεί ένα πολυεπίπεδο έργο, στο οποίο αναζητείται ο δρόμος προς την προσωπική ελευθερία και την κάθαρση. Ένας κόσμος οραμάτων και μυστικών αποθεώσεων, εσωτερικότητας και συμβόλων, οικοδομούν τον χαρακτήρα του σοφού Θεόφιλου Χατζημιχαήλ, μέσα από το λαϊκό και πανάγιο ύφος της γλώσσας των καιρών του, και των έργων του που μας ταξιδεύουν με ασφάλεια στις αλήθειες του Αχμάκη της Βαρειάς.

Ο Βαγγέλης Παππάς γεννήθηκε το 1976 στον Πειραιά. Προτού εισέλθει ως επιτυχών στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στην Θεσσαλονίκη το 1995, είχε ήδη σπουδάσει τέσσερα έτη Βυζαντινή Τέχνη με δασκάλους όπως, ο Γιάννης Καρούσος, ο Λιόνδας, ο Ζίας και πολλοί άλλοι. Από την Σχολή Καλών Τεχνών αποφοίτησε το 2002 και κατά την διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας δημιούργησε το περίφημο Μουσείο του Ρούπελ στο Πετρίτσι Σερρών. Στην συνέχεια έλαβε μέρος σε πολλές ομαδικές εκθέσεις και μέχρι σήμερα έχει στήσει 9 ατομικές εκθέσεις, ενώ από το  2008 δημιούργησε το Εικαστικό Εργαστήριο της ARTe έναν πραγματικό χώρο πολιτισμού στο κέντρο της Αθήνας. Το 2014 δημοσίευσε το πρώτο του βιβλίο: Το συναξάρι του Μεγαλομάρτυτα Αθανάσιου Διάκου, από τις εκδόσεις Παρρησία.

Από τις εκδόσεις εν πλω

Σχετικά άρθρα

Ελένη Εφραιμίδου, Γκέρα | Γράφει η Ελένη Ανδρέου

Βασίλειος Μακέδος

«Πολιτισμώ αφού… ποιήματα και κύματα», η ενδέκατη ποιητική συλλογή του Θωμά Βουγιουκλή

Μύθοι που έγιναν Ιστορία της Λεύκης Σαραντινού | Βιβλιοκριτική από τον Νίκο Τακόλα

Βασίλειος Μακέδος

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X