Sparmatseto
Μουσική Συνεντεύξεις

Ο Στέφανος Κορκολής μιλά στο sparmatseto

Με αφορμή τη συναυλία που δίνει στο Μέγαρο Μουσικής Κομοτηνής, ο Στέφανος Κορκολής μίλησε στο sparmatseto  για τη δουλειά και τον εαυτό του. Πολυάσχολός αλλά και απαιτητικός στο οτιδήποτε κάνει αποδεικνύεται ο αυστηρότερος κριτής του έργου του αλλά και ένας αγαπητός σύντροφος των συνεργατών του.

Στέφανος Κορκολής: συνθέτης – πιανίστας – ερμηνευτής. Υπερτερεί κάποια από τις παραπάνω ιδιότητες; Με άλλα λόγια, αν ο Στέφανος χαρακτήριζε τον εαυτό του με μια από τις παραπάνω ιδιότητες, ποια θα ήταν;

Σίγουρα όχι του ερμηνευτή. Ερμηνευτής υπήρξα στα δικά μου τραγούδια κυρίως την περίοδο 1991 – 1997. Ουσιαστικά πρόκειται για την περίοδο, που ονομάζω «μουσική μου εφηβεία». Οι ιδιότητες, που με χαρακτηρίζουν, είναι σίγουρα αυτή του συνθέτη και του πιανίστα, χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει πως, όταν υπάρχει η ανάλογη διάθεση, δεν ερμηνεύω κάποια από τα τραγούδια μου, που έχουν περάσει τις εξετάσεις του χρόνου και είναι ακόμη στο προσκήνιο, καθώς, επίσης, πάντα υπό προϋποθέσεις, και τραγούδια, που έχω δώσει σε μεγάλους ερμηνευτές, όπως π.χ. ο Δημήτρης Μητροπάνος.

Ως συνθέτης έχεις παρουσιάσει ένα έργο, που αναλογιζόμενος κανείς την ποσότητά του και κυρίως, την ποιότητά του, θα θεωρούσε ότι η έμπνευσή σου είναι αστείρευτη. Πώς το διαχειρίζεσαι αυτό;

Η έμπνευση δεν χρειάζεται διαχείριση. Έρχεται σε στιγμές, που συνήθως δεν το περιμένεις, κάπως σαν απρόσκλητος επισκέπτης. Ως προς το αν είναι αστείρευτη, θα έλεγα ότι είναι επιλεκτικά αστείρευτη και, για να γίνω κατανοητός, μπορεί να έχω έμπνευση για κάτι, αλλά, όταν κάτσω στο πιάνο ή επιδιώξω να την καταγράψω στο χαρτί και δω ότι δεν αξίζει τον κόπο, το σταματάω εκεί, μέχρι την επόμενη φορά, που η έμπνευση θα μου χτυπήσει την πόρτα.

 

Στέφανος Κορκολής

 

Θεωρείς ότι περνώντας τα χρόνια η έμπνευσή σου βελτιώνεται – ωριμάζει ή φοβάσαι ότι κάποια στιγμή αρχίζει η αντίστροφη πορεία;

Στο μόνο που θα συμφωνούσα είναι ότι ίσως να ωριμάζει.  Ως προς την αντίστροφη πορεία, δεν νομίζω ότι υπάρχει, εκτός αν εννοούμε κάποιες χρονικές περιόδους, στις  οποίες δεν έχω έμπνευση. Άλλωστε δεν είμαι από τους δημιουργούς, που εμπνέονται από εξωγενείς παράγοντες.

Λένε ότι πολλές φορές ο σκληρότερος κριτής μας είναι ο ίδιος μας ο εαυτός. Ισχύει αυτό σε εσένα; Αντιμετωπίζεις σκληρά τον εαυτό σου και το έργο σου;

Πιο σκληρά δε γίνεται. Όπως είπα και πριν, έχω πολλές φορές «σταματήσει» κάποιο έργο, που ξεκίνησα κι αυτό ως αποτέλεσμα μιας πολύ αυστηρής κριτικής, που ασκώ στον εαυτό μου. Δεν είναι μόνο θέμα χαρακτήρα αλλά και εξαιτίας της διαπαιδαγώγησης, που έλαβα από τους δασκάλους μου, την περίοδο των σπουδών μου. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και με το σολιστικό – πιανιστικό κομμάτι. Υπάρχουν φορές, που τελειώνοντας ένα κλασικό κοντσέρτο μπορεί να νιώσω απογοητευμένος από την απόδοσή μου, αλλά όταν, μετά από καιρό, ακούσω ηχογραφημένη την ερμηνεία μου, αλλάζω εντελώς την αρχική μου άποψη, έχοντας αποστασιοποιηθεί και βλέποντας πιο καθαρά, μετά την πάροδο του χρόνου.

Μαθαίνεις μέσα από αυτή την αυτοκριτική; Υπάρχουν πράγματα, που πήρες την απόφαση να μην ξανά κάνεις, μετά από μια τέτοια διαδικασία αυτοκριτικής;

Σίγουρα μαθαίνω από την αυτοκριτική. Αλλοίμονο αν κάποιος δεν μαθαίνει ή μάλλον δεν κάνει αυτοκριτική. Σαφώς, προσπαθώ να μην επαναλαμβάνω πράγματα, που δεν αρέσουν καταρχήν σ’ εμένα.

 

Στέφανος Κορκολής

Αυτόν τον καιρό παρουσιάζεις «Τα τραγούδια της ζωής μας» με την Σοφία Μανουσάκη. Ποιο θα έλεγες ότι είναι το τραγούδι της ζωή σου;

Αυτό τον καιρό παρουσιάζω το έργο μου «Θα’ θελα αυτήν την μνήμη να την πω» σε μελοποιημένη ποίηση του Κ.Π. Καβάφη, που ερμηνεύει η εξαιρετική Σοφία Μανουσάκη. Πρόκειται για ένα διπλό cd, το οποίο είχαμε τη μεγάλη χαρά να γίνει χρυσό, όμως, επειδή είναι πάρα πολύ δύσκολο να παρουσιάζεται συχνά στην ολοκληρωμένη του μορφή, καθώς απαιτεί την ύπαρξη συμφωνικής ορχήστρας και χορωδίας, για το λόγο αυτό υπάρχει το συγκεκριμένο πρόγραμμα, που είναι ακριβώς αυτό, που λέει κι ο τίτλος. Περιλαμβάνει δηλαδή τραγούδια, όχι απαραίτητα μόνο δικά μου, αλλά που τα έχω αγαπήσει σαν να ήταν δικά μου, απ’ όλα τα μουσικά είδη, με κοινό παρανομαστή το ότι έχουν περάσει τις εξετάσεις του χρόνου, άρα έχουν γίνει κλασικά. Όλα αυτά λοιπόν τα τραγούδια (δικά μου και άλλων δημιουργών) είναι δοσμένα μέσα από ενορχηστρώσεις, που κατά κάποιο τρόπο ενοποιούν τα διαφορετικά είδη αλλά και με πολλή «δόση» αυτοσχεδιασμού και κοινό σκοπό έχουν και έχουμε να γίνουμε ένα με τον κόσμο και να τραγουδήσουμε παρέα τραγούδια, που μας έχουν κάνει να συγκινηθούμε, να ερωτευθούμε αλλά και να προβληματιστούμε, κυρίως, όταν μιλάμε για ποιήματα μελοποιημένα από τους μεγάλους μας δημιουργούς αλλά και για τραγούδια ξένου ρεπερτορίου, τα οποία νομίζω πως όλοι μας τα έχουμε αγαπήσει και, αν μη τι άλλο, έχουν γράψει ιστορία στη παγκόσμια μουσική σκηνή.

 

Αυτόν τον καιρό παρουσιάζει το έργο του «Θα’ θελα αυτήν την μνήμη να την πω» σε μελοποιημένη ποίηση του Κ.Π. Καβάφη, που ερμηνεύει h Σοφία Μανουσάκη

 

Πράγματι,  μερικά τραγούδια χαρακτηρίζουν τη ζωή μας, ίσως τα θεωρούμε μέρος της προσωπικής μας ιστορίας. Για ποιο λόγο θεωρείς ότι συμβαίνει αυτό; Απλά ταιριάζουν σε κάποιους ανθρώπους ή το ίδιο το τραγούδι έχει κάτι περισσότερο πηγαίο και ουσιαστικό;

Νομίζω ότι στην προηγούμενη απάντησή μου, τα ανέλυσα όλα αυτά. Παρόλ’ αυτά σίγουρα η ψυχή του κάθε ακροατή, για τους δικούς της λόγους, έχει ταυτιστεί με κάποια από αυτά τα τραγούδια. Προσπάθησα, όπως είπα και πριν, να συλλέξω αυτά, που θεωρώ ότι έχουν αγγίξει τους περισσότερους από εμάς, ανεξαρτήτως  χρονολογίας ή μουσικού ύφους.

Έχω την εντύπωση ότι μιλήσαμε πολύ για το παρελθόν να κοιτάξουμε και λίγο το μέλλον; Τι ετοιμάζεις για το μέλλον; Έχεις κάτι που δουλεύεις αυτό τον καιρό;

Το παρόν είναι τόσο έντονο και η νέα δισκογραφική δουλειά μου είναι τόσο πρόσφατη, που δεν έχω βάλει τον εαυτό μου στη διαδικασία μελλοντικών σκέψεων.

Επίσης, θα ήθελα να πω ότι η χαρά μου είναι απερίγραπτη, που θα ξαναβρεθώ στο υπέροχο Μέγαρο Μουσικής Κομοτηνής, διότι είχα την τιμή να το εγκαινιάσω, μ’ ένα ρεσιτάλ πιάνου.

Σχετικά άρθρα

3ο Διαδικτυακό Φεστιβάλ της Λυρικής Σκηνής | Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ

Βασίλειος Μακέδος

Η Πρόεδρος του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καβάλας, Κορίνα Χιώτη – Πρασσά μιλά στο sparmatseto

Γυναίκες Συνθέτριες Μπαρόκ | Οι συνθέτριες (μέρος VIII)

Έφη Ζάννη

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X